165862՝ ՌԽԸ = 1599 (տես վաՐԸ)։
բոլորգիր միջակ, անարուեստ և սրանկիւնային. տնագլուխ տառերն ։ մեծ գլխոց սկզբնաբառերն ալ կարմիր։ Թղ. 139բ2 տարբեր գրչութեամբ գրուած է։
26, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
՝ թուղթ դեղնորակ, պինդ և անողորկ։
փայտեայ կաշեպատ՝ սև և զարդարուն, գոցելու մասով. կողերը ներսէն պատեալ են գոյնզգոյն հաստ Լաթով։
թուղթերն առ հասարակ սնցած են խոնաւութենէ Սկիզբէն 2. թուղթք ինկած են, որոց մին է Մատթէոսի պատկերն։ Թղ. 1ա-4բ. արտաքին լուսանցք սաս տիկ մաշած և բգըկտուած են։ Թղ. 83, 139, 159, 185 229, 232, 292-293 լուսանցքն թեթև կերպով վնասուած են. Ընդ մէջ Թղ. 9բ-10աի՝ 1 թուղթ կտրուած է։ 2 թուղթք ալ վերջէն։ Եգերազարդերէն և զարդագրերէն ալ շատերը գունաթափ եղած են։ Կո, Ղերն ևս ներսէն և դուրսէն վնասուած են, և վրայջ արծաթէ կամ մետաղէ քանդակեալ պատեանն և կո, ճակներն ալ հանուած։
նախ Տէր ԳՐԻԳՈՐ, ապա Վարդան քահանայ, ապա այլք (տես յիշտկ.)։
չկան։
բազմաթիւ են, մարդագիր, գազանագիր և թռչնա, գեր։ երբեմն վարդակարմիր և երբեմն ալ կանաչի հետ խառն։
խիստ շատ են, երկագոյն մեծաւ մասամբ թռչուններ են և մատրանաձևեր։
2, Թղ. 84բ. (Մարկոս՝ բազմած)։ Թղ. 138բ Ղուկաս՝ բազմեալ). բազմագունեան են, բայց անարուեստ և գծուծ։ Մատթէոսին և Յովհաննուն կը պակսին։
չկան։ - ԿԻՍԱԽՈ ՐԱՆՔ 4, (տես Թղ. 1ա, 85ա, 139ա, 229ա)։ ամէնքն ևս քառագունեան՝ թռչնազարդ ևն, բայց անար, հեստ։
աւետարանաց վրայ չկան։ իսև վերջը սևագիր։
Թղ. 17բ1, 81ա, 84ա, 137ա2-բ, 138ա, 228բ։
երեք են, գլխա ւորապէս 1. Գրչութեանը, որ կը գտնուի Յովհաննու աւետարանին վերջը և թերի է, այսպէս. առ ամենասուրբ երրորդութեան հաւր և որդոյ և հոգւոյն սրբոյ, և (ան)դրեաւ յաւիտեանս յաւիտենից ամէն։ Արդ՝ գրեցաւ սուրբ աւետարանս ի ձեռն աշակերտի՝ որ անուանեցաւ նորընծս Թոմայ այր իպիսկոպոս։ Ի Թուաբերութեանս Հայոց։ ՌԽԸ։ Եւ զծաղկողս սորա անարժան և մեղաւԹ լի Յակոբ էրէցիս։ Եւ ստացողս սորա բարեմիտ և սրբահոգի, և առաքինի, հեզ և խաղաղարալ տէր Գրիգորն. և ետ գրել զսուրբ աւետարանս յիշատակ հոգւոյն իւրոյ, և իւր ծնաւղացն հաւրն տէր Սարգիսին և մաւրն Մարգարտին. Ե։ եղբարքն իմ տէր Սահակն և Խոցիկ սարկաւագն և Գրիգորին, և զամենեսեան որ,... (թերի կը մնայ)։ Գրիշն (Թղ. 137ա1). յիշատակարանի մէջ ընդ հակառակն Թումնյ աբեղէս, կը կոչէ զինքը՝ առանց վերի տիտղոսին։ 2. Թղ. 83բ1. Կայ վերջին ստացողէն՝ այսպէս։ Ես անարժան սուտանուն Վարդան քահանայս գիրեցի Իսմէիլ Սուլթանի դաւօվն բաժին արինք հետ Գիրիգորին, Խոցիկին զայս օ(աւ)ետաբանս ինձ ավին ինչպէս որ ես ասեցի թէ սետարանս քեզ որ նայ տէր չիկայ թէ էն կառնեմ որ ձեռն ծոցն ինկնի։ Մաշտոցն, Շարակնոցն, Խաչբուռվառն երկու փայ ելի, օետարան ա. փայ իլի։ Մաշտոցն, Շարականն մեզ, օետարանն քեզ։ Ով այլայլում գիցի՝ (այսպէս) մասն Յուդայի առնէ, Կայենի առցէ, քրիստոսի խաշհանող(աց) նման իլի։ Ովանէս պարոն տէրն վկայ, տէր Առաքելն վկայ, Բալամն վկայ, Առագելն վկայ։ Խոցիկն վկայ, Խէշիկն վկայ, Հրպետն վկայ, աստուած վկայ. ԹՔ. ՌՃԴ.։