170292՝ անյայտ, զի կը պակսկ գրչութեան յիշատակարանը. սակայն գրէն, թուղ. թէն և ուրիշ պարագաներէն դատելով ԺԳ-ԺԴ. դարում գրուած կ՝երևի։
՝ բոլորգիր մեծ և բարձրադիր անմիայար գրչութեամբ. միայն Թղ. 260, 293 տարբեր գրչէ գրուած են, թէն նոյնչափ հնագիր։ Տուներուն սկզբնատառերն և մեծ գլուխներուն առաջին երկու տողերն առ հասարակ կարմիր են։
25, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
՝ թուղթ դեղնորակ, կակուղ և անողորկ, թուի բամբակեայ։
փայտեայ՝ կաշեպատ սև և զարդարուն. առաջին կողի ստորին անկիւնը կտրուած է կամ տաշուած։ Վրայի քանդակագործ խաչը՝ անկիւնազարդերով հանուած է. կռնակն և երկրորդ կողն ալ ետքէն նորոգուած։
ընդհանրապէս լաւ, միայն երեք չորս թուղթերու լուսանցքն շուրջանակի մաշած սպառած են։ Թղ. 227-295 թէ ստորին կարի քովէն դէպ ի խոր և թէ՝ ստորին լուսանցքը մկնկեր եղած են, որով 3 հրդմ. լայն և 2 հրդմ. խոր խոռ մը կը տեսնուի։ Թղ. 218բ, իրարու կպած լինելով՝ գրութիւնը թեթև կերպով քերծուած է։ Հինգ թուղթք կը պակսին ընդմէջ Թղ. 201բ-202ա, 270բ-271ա, 292բ-293ա, 293բ-294ա, 297բ-298ա. որոնց տեղը դատարկ թուղթեր ագուցուած են ետքէն կազմոՂէն։
նախկինն անյայտ, ապա Մարտիրոս Միսաքենց (տես յիշատկ.) և այլք։
չևայ, իսկ թղթեայ պահ. պանակներն ալ ինկած են երկուստեք։
յոյժ բազմաթիւ են, մեծաւ մասամբ թռչնագիր, մերթ բոցագոյն կարմիր՝ խառնեալ ջնարակով, և մերթ մանուշակագոյն՝ սևագիծ և սպիտակախայտ, ճարտարութեամբ դրուագեալ և գեղեցկատես։ Նշանաւոր է, Թղ. 47բ, երեք ձկներէ կազմուած Յ գլխատառը։
նոյնպէս բազմաթիւ են և պէսպէս մեծութեամբք, ոմանք բոցագոյն կարմիր սև գիծերով, ոմանք մանուշակագոյն, կան ալ միայն սև ուրուագծեալ (գուցէ անկատար մնացած). նշանաւոր են մարդադէմ և դլփինատուտ թռչունները - յատկապէս Թղ. 262ա - պէսպէս խոյրերով և թագերով։ Յամենայն դէպս՝ սոքա տարբեր մէկէ մը նկարուած ըլլալու են։ գի չունին զարդագրերո։ կատարելութիւնը։
չկան։
չկան։
4, (տես Թղ. 1ա, 94բ, 145ա, 231բ), մանուշակագոյն են կամ աղօտ կարմիր, սպիտակ գետնի վրայ, սևագիծ։ Առաջինն և վերջինը գոթական բնակամարօք՝ են. երկրորդը՝ քառակուսի, իսկ երրորդը կիսաբոլո։ րակ։
կարմիր և մանրագիր են։
Թղ 94ա, 144բ, 230բ2, 231ա, 260բ2, 294, 295բ2, 296 298ա, 298բ1։
մի միայն Թղ. 295ա։ Կայ կարմրադեղ մանը նոտրագրով ծաղկողին, բայց անթուական յիշատակարանը, այսպէս։ Ես Անանիայ դպիրս որ ծաղկեցի զսուրթ աւետարանս ի դուռն ի Սուրբ Լուսաւորիչն ի Մելիտինոյ վանքս. և առաջին ծաղիկս այս էր որ ուսայ ի վարտապետէն իմոյ՝ տէր Սիմեովնի արհիեպիսկոպոսի այս ուխտիս (անորոշ է բառս) մի մեղադրէք, զի առաջին ուսումս և ծաղիկս այս էր, և ծաղկագրերն (իմա զարդագիրերն և կիսախորանները աւետարանին գրողն հաներ (էր), ես զքովի ծաղենե։ եմ հանել, ով եղբարք, զի կարս մեր այս էր. Այս նոտրագրուած խօսքերէն ակներև կը՝ տեսնուի՝ որ Անանիա միայն լուսանցազարդերը նկարած է, իսկ կիսախորանք և զարդագիրք գրչէն յառաջագոյն նկարուած էին և շատ աւելի կատարեալ են թէ գունոց խառնուրդով և թէ արուեստով։ Թղ. 47բ. Լուսանցքին վրայ կայ մանը նոտրագրով վերջին ստացողի յիշատակարանը հիճրէթի ԼՆկ թուականով ( = 1783 փրկշական թուականին), այսպէս. Յիշատակ է այւ գ(ի)րս Միսաքենց Մահդէսի Սարգիսին թոռին՝ Մարտիրոսին է այս գրս. Գրօղին ձեռքնն դալար լինայ ի տէր ամէն (ապա արաբական զարդագրերուն առընթեր կայ)՝ մարտի փըր(կ)չին ծառայ Մարտիրոս՝ զարմն Միսաքենց ամէն,։
. Ձեռագիրս յամին 1889 մտեր է հաւաքմանս մէջ, Եաքուպ Արթին փաշան Գաճիրէ էն լղած է նուէր մայրավանացս Ս. Ղազաբու, որուն ինքնագիր ընծայականն իսկ փանցուաց է կողին ներսը։ Մատեանս է Աւետարան միջակադիր։ Չունի Նախադրութիւնները, Գլխացանկերն և Համաբարբառները. և չի ալ պարունակեր Մարկ։ ԺԶ. 9-20, Ղուկ. ԻԲ. 43-44, Յովհ. Ե. 4, և Լ. 53-Ր. 11 հատուածներն՝ համաձայն հնագոյն աւետարաններուն։ Հին գլխահամարներն ալ շատ ընդոստիւնով նշանակուած են։ Բնագրի մէջ տպագրէն տարբեր ընթերցումներ կան։ ուղղագրութիւնն ալ շատ երկաթագրոց պէս է և բազմավրէպ։ Թղ. 1ա։ Աւետարան ըստ Մաթէոսի։ Գիրք ծննդեան Յիսուսի Քրիստոսի, ևն։ Վերջ Թղ. 96բ2։ 2. Թղ. 94բ։ Աւետարան ըսա Մարկոսի։ Սկիզբն աւետարանի Յիսուսի Քրիստոսի որքր, աստուծոյ որպէս և գրեալ է ի մարգարէս, ևն։ - Վերջ Թղ. 144ա2։ 3. Թղ. 145ա։ Աւետարան ըստ Ղուկասու։ Քանզի բազումք յաւժարեցին, ևն։ Թղ. 227բ2։ Հարիւր և վաթսուն ասպարիսաւ, ևն։ - Վերջ Թղ. 230բ2։ 4. Թղ. 231բ։ Աւետարան ըստ Յովհաննու։ Ի սկզբանէ էր բանն, ևն։ - Վերջ Թղ. 294բ2. Եւ գիտեմք եթէ ճշմարիտ է վկայու թիւն նորա, (թերի 25 համարն)։ 5. Թղ. 296բ2։ Կայ համառօտ Աւետարանացոյց կամ խրատ՝ վասն Իւղաբերից ըստ ձայնից։