1801591բոլորգիր միջակ և մաքուր. տնագլուխներն կարմիր մեծ երկաթագիր են, կարմիր են նոյնպէս մեծ գլուխներու սկզրնատողերն։
22, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
թուղթ գորշագոյն։
փայտեայ կաշեպատ սև, զարդարուն. կողերու ներսը ճերմակ և հաստ լաթով պատած է. առաջնոյն երեսին վրայ սրծաթապատ մեծ խաչ և բազմաթիւ թիթեղներ ևս կան եղեր, որոնցմէ կապերը միայն մնացեր են կտրտուած։
Թղ. 186ա-189բ, 194ա-209ա. 216ա-251բ. ստորին լուսանցաքղանցք խոնաւութենէ բորբոսուած են զանազան տեղեր ալ նմանագոյն թուղթով նորոգուած Թղ. 265, 269, 277. կազմէն լուծուած և չորս կողմէ ուսանցքն ևս շատ մաշած են։ Կռնակի կաշին մաթած է, և գոցելու մասն ալ փրթած ինկած։
ախկինը Նորմանուկ, ապա Աւագ վանքն, ապա այլք։
իւրաքանչիւր կող։ մէն երկերկու թուղթ՝ մնացորդք միջին երկաթագիլ երկսիւն Մաշտոցի կամ ձաշոցի մը։
բազմաթիւ են, մարդագիր, գազանագիր, թռչնագիր ևն. իսկ մէն մի Աւետարանի առաջին երեսն ամբողջապէս։ - ԽՈ. ՐԱԳԻՐՔ Աւետարաններուն վրայ չկան, այլ վերջը սևագիր. իսկ Նախադրութիւններուն և Գլուխներուն կարմիր։
շատ յաճախ, մեծ և միջին. բաւական յաջող են, մանաւանդ մարդագլուխ թռչունները՝ ինքնագիւտ գլխարկներով. տիրող գոյները վերիններուն պէս։
4, Թղ. 15բ. (Մատթէոս բազմեալ)։ Թղ. 88բ. (Մարկոս)։ Թղ. 134բ (Ղուկաս)։ Թղ. 211բ. (Յովհաննէս կանգնած և Պրոխորոն բազմեալ)։ Ամէնքն ևս բազմագունեան են և առանց ոսկւոյ, բաւականապէս յաջող։ - ԴԱՏԱՐԵ Թղ. 1ա2ա, 3բ-4ա, 5բ-6ա, 7բ-8ա, 9բ-10ա, 11բ-12ա, 15ա, 87ա2, 131բ1, 210ա2, 277ա1, 278ա1, 278բ։ - ԺԱՄԱ ՆԱԿ ՋԺԸ 1469 (տես վարը)։
10, (տես Թղ. 2բ, 3ա, 4բ, 5ա, 6բ, 7ա, 8բ, 9ա, 10բ, 11ա). քառագունեան են, սիւ։ նազարդ, ծառազարդ և թռչնազարդ։
4, (տես Թղ. 16ա, 89ա, 135ա, 212ա). ամէնքն ալ խորաններուն գոյներով, այն է կանաչ, կապոյտ, մանուշակագոյն՝ սպիտակ յատակով։ Առաջինն և վերջինը գոթացի կամ բոման բնակամարներով են, իսկ երկրորդն և երրորդը երկայն քառակուսի րնակամարօք։
երեք միայն, գըլխաւորապէս 1. Գրչութեան, ի վերջ Հանգստեան Յովհաննու, ընդարձակ, զոր կը համառօտենք այսպէս։ Պառք անըսկզբնականին հաւր, և որդւոյ նորա միածնի, և ամենասուրբ հոգւոյն եյաւղի ի նորին էութենէ։.... Արդ գրեցաւ սա ի թուականութեանս Հայոց ԶԺԸ. ի յերկիրս որ Տիւ, րիկի կոչի, ի վանքն Վաւտըռ գեղջին, ընդ հովանեաւ սուրբ Աստուածածնին և սուրբ Յակովբայ նշանին և Յովհաննու և այլ սրբոց որ աստ կան հաւաքեալ, ի հայրապետութեան տէր Մկրտչին և տէր Բարսեղին, զոր տէր աստուած զփոխարէնն բարի հատուսցէ յիւր միւսանգամ գալստեան ամէն։ Եւ արդ գրեցաւ ձեռամբ յոգնամեղ և ախմսր գրչի Ստեփանոսէ՝ անուամբ միայն կոչեցեալ Հայրապետի. աղաչեմ զձեզ, ով դասք քահանայից, բարի յիշման առնել արժանի. և տէրն քաղցը է և բարի, ձեզ և մեզ սզորմեսցի՝ յորժամ զեկայքն ասէ աւրհնեալք ամենեքեան լինին արժանի ամէն եղիցի,։ (Ապա կը շարունակուի (Թղ. 276ա, ստացողի կողմէն, այսպէս)։ Արդ որ շարժողն է ամենայն բարու, թեանց. տէրն մեր յիսուս քրիստոս, շարժեաց ի սէր աստուածային նախանձու զՆորմանուկ, և զկողակիցն իւր զՇնօգօրն, որ ցանկացան... և ստացան զսուրբ ատետարանս ի հալալ արդեանց իւրեանց, և եդին ի սուրբ անապատն՝ Առագվանք կոչեցեալ, ի դուռն սուրբ Աստուածածնին և սուրբ Կարապէտին, և երկոտասան առաքելոցն՝ յիշատակ իւր և ծնողաց իւրոյ՝ Յովանիսին, և Մարեմխսաթունին, և հաւրեղբաւրորդոյն՝ Անտոնին, և որդոյն Ստեփանոսին... Եւ որ ոք ընթեռնուք կամ աւրինակէք, յեշեցէք ի սուրբ աղաւթս ձեր զստացող սորա և զծնողս իւր, և զՆերսէս սրբասէր աբեղայն, որ պատճառ եղև այս բարութեանս, և զծնաւղսն իւր... Դարձեալ ցերես անկեալ աղաչեմ յիշել ի տէր զմահդասի տէր Ներսէս սրբասէր կրօնաւորն և զհայրն իւր՝ զԱստուածատուր պատուելի քահանայն որ մականուն Գառնոակ կոչի, և զմայր իւր զԼաշխաթուն և զեղբայրն իւր՝ զհաւատարիմ քրիստոնեայն զԱբիստակէսն և զեղբարքն իմ զփոխեցեալն առ քրիստոս զՅոհանէսն և զՄելգիսէթն. և զհօրեղբաւրորդիքն իմ զՍարգիսն, զԳրիգորն և զՄարտիրոսն, որ են յերկրէն Լերդկայ. որ եդին իւրեանց յիշատակ զատիֆա շուրջառ մի բոլոր սգեստով ի սուրբ ար նապատս որ կոչի Աւագվանք, ի դուռն սուրբ Աստուածածնին և սուրբ Կարապետին, և սուրբ առաքելոցն զոր և արարիչն աստուած զգեցուցանէ սոցա զանապական հանդերձն և զլուսե ղէն պատմուճանն, և լսել տայ զերանաւէտ Հալն որ ասէ. Եկայք աւրհնեալք հաւր իմոյ ժառանկեցէք զարքայութիւնն երկնից. և բազմեցուսցէ տէր աստուած ի դասն աջակողմեան և ի խո րանն երանաւէտ ամէն,։ 2. Թղ. 218ա2. Կայ վերջընթեր ստացողէն, մանբ բոլորգրով, այսպէս։ Յիշեցէք ի քրիստոս զԵղիսաբէթ մամն, որ եղ յիշատա։ խատիւս շուրջաւ մի՝ բոլոր զգեստիւ, ի դուոն սուրբ Աստուածածնին, և սուրբ Կարապետին. և սուրբ առաքելոցն. ի յառաջնորդութեան տէր Յոհանէս եպիսկոպոսին, իւր և իւր որդոցն Յովանիսին և Աղատին. և գստերն իւր Գոհարին. աս տուած զիւրեանց անցանքն թողու և զանուան։ նոցա ի դպրութիւն կենաց գրէ. ամէն։ Դարձեալ յիշեցէք ի քրիստոս զՊետրոսն, որ պատճառ եղև այս բարութեան։ և դուք յիշեալ եղիջիք ի բուն բարոյն ամէն,։ 3. Անդ. Կը յաջորդէ - հին նոտրագրով - կազմել տուոգին յիշատակարանը, այսպէս. Աստուած ողորմի Քնարին հոգոյն, հաւրն Վար դոական հոգոյն և մաւրն Քեմիային հոգոյն, ոլ ղայս աւետարանս կապէլ երետ. թվին. ՌՉԵ.։
. Ձեռագիրս յամին 1902 մտեր է հաԳրատան մայրավանացս՝ ի նշան համակրանաց ար Ուխաս մեր։ Մատեանս է Աւետարան միջակադիր, նկաբազարդ և ամբողջ. կը պարունակէ նաև Յովհաննու Հանգիստը։ Չունի Մարկ. ԺԶ. 9-20, Յովհ. Ե. 4, և շնացեալ կնոջ պատմութիւնը համաձայն տպգ. է. 53-Ը. 11, այլ առանձինն ի վերջ աւետարանին Յովհաննու, որ սակայն ուրիշ աւետարանի մը մնացորդ ըլլալ կ՝երևի, զի վերջն երկրորդ Նախադրութիւն մալ ունի։ Հին գլխահամարներն ընդհանրապէս նշանակուած են, ի բաց առեալ քանի մը տեղեր, և ասոնց ներքև ալ կարմրագեղով ուրիշ գլխահամարներ. ասոնցմէ դուրս կան դարձեալ կանաչագոյն փոքրիկ բոլորակներու մէջ տարբեր գլխակարգութիւններ ևս, լուսանցից վրայ։ հաւանօրէն լատին թարդմանութեան։ 1. Թղ. 2բ1։ Եւսեբի՝ Կարպիանոսի սիրելի եղբաւր ողջոյն, ևն։ - Թղ. 4բ1 - 11ա2։ Կանոնք։ 2. Թղ. 12բ1։ Նախադրութիւն Մատթէոսի Աւետարանին, (տպագրութեան պէս)։ Թղ. 13ա1։ Գլուխք Մատթէոսի Աւետարանին։ - Թղ. 16ա։ Աւետ. ըստ Մատթէոսի (առանց խորագրի)։ - Վերջ Թղ. 86բ1։ 3. Անդ։ Նախադրութիւն Մարկոսի Աւետարանին, ևն (Հմմտ. Թ. 177)։ - Թղ 88բ1։ Սկիզբն գլխոյ Աւետարանին որ ըստ Մարկոսի։, - Թղ. 89ա։ Աւետարան որ ըստ Մարկոսի։ Սկիզբն աւետարանի Յիսուսի Քրիստոսի որպէս և գրեալ է ի մարգարէս, ևն։ Վերջ Թղ. 131բ1։ 4. Թղ. 131բ2։ Նախադրութիւն Ղուկայ Աւետարանին, ևն։ Նախադրութեանս վերջը կը գրուի նաև հետևեալն, որ ապագրութեան մէջ կը պակսի. Ղուկաս գրե Հռովմայեցւոցն նախ քան զԳործոն զԱւետարանս, յետ ԻԲ. ամի համբառնալոյ տեառն, առատ բանիւ՝ ըստ աւրինակի վարդապետին իւրոյ Պաւղոսի, որ է՝ իբրև զյորդահոսանս գետոցծ ևն։ Թղ. 132բ1։ Սկիզբն գլխոց որ ըստ Ղուկայ Աւետարանին։ - Թղ. 135ա։ Աւետարանս ըստ Ղուկայ։ - Թղ. 208բ1։ Հարիւր և վաթ-սուն ասպարիսաւ, ևն։ - Վերջ Թղ. 210ա1։ 5. Թղ. 210բ1։ Նախադրութիւն Յովհան- նու Աւետարանին, ևն։ Որուն վերջը այսպէս։ Իսկ ինքն Յովհաննէս գրեաց գԱւետարանս ի յոյն լեզու՝ յէտ ՄԳ. ամի չարչարանացն. ՀԲ. ամ կացեալ յաշխարհի, և վերափոխեալ առ բաղծալին իւր Յիսուոծ ևն։ Թղ. 212ա1։ Գլուխք Յովհաննու Աւետարանին։ - Թղ. 212ա։ Աւետարան ըսս Յովհաննու։ Ի սկզբանէ էր բանն, ևն։ Վերջ Թղ. 268բ2։ - Թղ. 269ա1։ Իրք կնոջն շնացելոյ (առանց խորագրի)։ Գնացին իւրաքանչիւր ոք ի տեղի իւր, ևն։ - Վերջ Թղ. 269բ2։ Երթ, յայսմ հետէ մի մեղանչեր,։ Ուր աւետարանիս խորագիրը կրկնելէն անմիջապէս ետքը կը յարի. Յոհաննէս աւետարանիչն։ սիրելի սրդւոյն աստուծոյ։ Սա զկնի. Հ. ամի համբառնալոյն քրիստոսի, գրեաց զաւետարանն իւր, ի Պատմոս կղզին ի խնդրոյ եկեղեցւոյն ասիացւոց ի յոյն լեզու, ևն։ 6. Թղ. 270ա1։ Հանգիստ երանելոյ՝ Յովհաննու Աւետարանչին։ էր ընդ եղբարս, ևն - Վերջ Թղ. 274բ1։