324091675 (տես յիշտկ.)։
բոլորգիր միջակ՝ նման տպագրութեան՝ թուխ մելանով։
27, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
թուղթ դեղնորակ, կէսն անողորկ և հաստկեկ, կէսը ողորկ։
փայտեայ կաշեպատ՝ շիկակարմիր և զարդարուն։ գոցելու մասով։
նախ տիրացու Յարութիւն, ապա այլք։ - ՅԻՇԱՏԱԿԱԳՐՈՒԹԻՒՆ4 Թղ. 309բ, 310ա։
չկան։ - ՀԱՆ ԳԱՄԱՆՔ լաւ է, միայն թէ սկիզբէն կտրուած է Դա. ւիթ մարգարէի նկարը. կը պակսին 3-4 թուղթել ընդ մէջ Թղ. 5բ-6աի. այսինքն՝ Բ. սաղմ. 8 տունէն՝ մինչև Դ. սաղմ. 5 տուներն։ Թղ. 19, կազմէն փրթած է. այսպէս նաև գոցելու մասի կաշիէ օղակները։
բազմաթիւ են, երկագոյն։ այսինքն՝ աղօտ կարմիր և կանաչի զարնող կապոյտ։ մեծաւ մասամբ թռչնագիր, վիշապագիր ևն։ Նշանաւոր է (Թղ. 200բ) միաչեայ կրկնագլուխ, կըրկնակտոյց և երկայն Գ թռչնագիրն, որ երկու տունեըու սկզբանտառ է, և Թղ. 183բ, երեք վիշապատըտուն թռչուններէ ձևացած Զ տառը։
բազմաթիւ են մեծ, միջակ և փոքր. ձախակողմեանները միացած են գիւտաւոր կերպով Զարդագրերու հետ։
1 հատ մեծ՝ որ կտրուած է, 9 փոքր։ Թղ. 29բ, Մովսէս մարգարէն։ Թղ. 66բ, Մարիամ ձեռքը բռնած է քնար։ Թղ. 109բ, Մովսէս՝ գլուխը աջակողմէն դէպ ի վեր ծռած։ Թղ. 147բ Աննա՝ մայր Սամուէլի ծնրադիր ու բազկատարած։ Թղ. 188բ, Եսայի մար։ գարէ կանգուն, աջ ձեռքը դէպի վեր և ձախը հորիգոնաձև կարկառած։ Թղ. 222ա, Եզեկիա թա գաւոր ոսկեայ պսակով և բիւզանդական կայսեր տարազով։ Թղ. 256բ, Եսայի մարգարէ՝ յաջում գր։ լանաձև մագաղաթ, և գլուխը լուսասփիւռով պսակեալ։ Թղ. 287բ, Ամբակում։ Թղ. 297ա, Աստուածա։ ծին ոտքի վրայ կանգնած։ Այս նկարներս ամէնքն ալ լուսանցից վրայ նկարուած են և իրենց ընծա։ յուած 0րհնութեանց հանդէպ։ - ԴԱՏԱՐԿՔ Թղ. 1, 2 3, 310բ, 311, 312, 313, 314, 315, 116։
չունի։
8 հատ, Թղ. 4ա, 34ա, 72ա, 115բ, 151ա, 191ա, 224ա, 259ա, նոյնպէս երկագոյն՝ սպիտակ յատակով։
կարմիր են. իսկ տնագլուք փոփոխակի մերթ կարմեր և մերթ մանուշակագոյն։
սակաւ են և համառօտ, որոնցմէ 3 քերուած են։ 1. Ի վերջ մատենին (Թղ. 310ա), կա գրչէն. Գրեցաւ Սաղմոսարանս ձեռամբ Գրիգորի ի վայելումն տիրացու Արութէնին (ստացող), զոր տէր աստուած բարով վայելել տացէ ամէն։ Գրեցաւ թվին. ՌՃԻԴ. ամին։ Ով ոք կարդայ, ողորմի ասէ մի բերան. աստուած ողորմի իւրեան ամէն։ Հայր մեր.։ 2. Անդ. Նոտրագրով. Տէր Յոհան քահանայն առ աստուած փոխեցաւ թվին ՌՃԻԴ։ ապրիլի Թ. յաւրն յուրբաթ.։
. Ձեռագիրս 1797ին մօտերը մտած է հաւաքմանս մէջ, բայց յայտնի չ։ թէ ուստի կամ որու ձեռքով։ Մատեանս է Սաղմոսաքռն լիակատար, որ կը պարունակէ Դաւթի 150 սաղմոսներէն դուրս՝ նոյնպէս հին և նոր կտակարաններէն առնուած Յրհնութիւնները և Ն. Շնորհալւոյ Հաւատոգ խոստովանիմը՝ այսպէս. 1. Թղ. 4ա։ Կը սկսի. Ի կատարած ողմս ի Դաւիթ։ Երանեալ է այր, ևն։ Կը վերջանայ, Թղ. 303բ, Երից մանկանց սաղմոսով։ Կանոնները կիսախորաններով կը սկսին. որոց իւրաքանչիւրին վերջի սաղմոսէն վերջ զետեղուած է - առանց թուահամարի - երբեմն մի, երբեմ երկու Յրհնութիւն հին կտակէն. և հուսկ ասոնց կը յաջորդեն անմիջապէս Մաղթանք, Քարոզք և Աղօթք։ 0րինակի աղագաւ, Ա. Կանոնին վերջ դրուած Մովսիսի Ա. Յրհնութեանը։ ֆառք յարութեան քո տէր։ Պառաւորեալ և աւրհնեալ։ Վասն ի վերուստ խաղ։ Տէր տուրնջեան և գոյացուցիչ գիշերոյ։ Խաղաղութիւն ընդ ամենեսեան։ Զքեզ որ յամենայնի գթած։ Սաղմոսիւք և աւրհնութեամբ, ևն (նոր նոտրագրով. ետքէն աւելցուած)։ Սաղմոսներէ2 վերջ Կանոնք, Տունք և Գոբղայք նշանակուած չեն։ Սաղմոսաց թուահամարներն ի սկզբան կը նշանակուին՝ սևագիր՝ արտաքին լուսանցքներուն վրայ. բայց զարդագրով սկսող և եզերազարդ ունեցող սաղմոսներն առանց թուահամարի են ընդհանրապէս, ի բաց առեալ Լու. սանցազարդերէն ոմանց մէջ նշանակուած թուահամարներն, - 0ր. իմն, Թղ. 9ա, է։ Թղ. 120ա, ԾԽ։ Թղ. 156բ, ՀԴ. ևն սաղմոսք. որ ետքէն դրուած են։ Մովսիսի Յրհնութիւններէն 3ը միայն ունի. 1 հատ Եսայիէն, 1 Եզեկիէլէն, մէկ մալ Ամբակումէն։ Աննայի Ագօթքը՝ ՀԱ. սաղմոսէն վերջ դրուած է (Թղ. 147բ)։ Դաւթի ինքնագիր և արտաքոյ թուոց։ ֆոքր էի ես յեղբարս իմ, սաղմոսէն վերջ զետեղուած է Խոստովանութիւն Մանասէի։ Տէր ամենակալ՝ ևն։ Որուն ապա կը յաջորդեն կարգաւ Մարիամայ աստուածածնի,, Զաքարիայ հօրն Յոհաննու,, Սիմէոնի, և հուսկ Երից մանկանց, Յրհնութիւնները։ ՃԺԸ. սաղմոսի լուսանցից վրայ հոս ալ հմմտ. Թ. 29 նշանակուած են եբրայական այբուբենքը՝ իրենչ հայեցի մեկնաբանութիւններով, և կը լրացնեն նախընթացին թերին։ 0ր. աղադաւ, Թղ. 241բ, 1. տան հանդէպ. Ալէփ՝ ուսումն նըշանագրոց,։ - Թղ. 243ա. Գամիղ՝ լրումն վերագոյն կամ ծնունդ։ - Թղ. 244ա. Հէ սաց։ - Թղ. 245ա. Ղաւ՝ ի սմանէ,։ - Թղ 245բ, Զէ՝ կեաց.։ - Թղ. 247բ. Յոգ՝ ըսկիգբն,։ - Թղ. 249ա. Ղամիդ՝ ուսիր,։ - Թղ 253բ. Կոփ՝ կոչումն սրբութեան,։ - Թղ. 255ա. Շին՝ ատամունք,, - Թղ. 255բ. Թաւ՝ նշան կամ կոչումն,։ Մնացեալներն հմմտ. Թ. 29 8. 1։ 2. Թղ. 304ա։ Աղօթք իւրաքանչիւր անձին՝ հաւատացելոց ի քրիստոս (ևն)։ Հաւատով խոստովանիմ, ևն (ամբողջ)