138378անյայտ։ զի չունի թուական. սակայն թէ գիրն և թէ մագաղաթը նոր են, հաւանօրէն ԺԻ - ԺԸ դարու։
բոլորգիր մանրիկ. տնագլուխներն փոփոխակի կապոյտ և կարմիր, իսկ մեծ գլուխներուն սկզբնատողերն կարմիր։
՝ նշանակուած չեն, բայց 12 թուղթէն հաշուելով 5 թերթք։
մագաղաթ յոյժ նուրբ և սպիտակ։
փայտեայ շիկագոյն կաշիով պատած և զարդարուն՝ իսկ ներսէն ալ գունագոյն խոշոր լաթով։
լաւ պահուած է, միայն թէ յետին յաւելցուած 5 թուղթերն ներհակ կազմուած են։
նախ գրիչն, ապա Եսայի քահանայ, Տէր Դայութ, ապա Պր. Ստեփան (տես յիշատակարան)։
չկան, այլ երկու թուղթք առջևի կողմը և հինգ ալ ետևը, ի միասին կազմուած -
չկան։
և
Թղ. 1ա, 3, 4ա, 62բ։
սակաւ են և յոյս համառօտ 1. Ի վերջ աւետարանիս կայ գրչէն այս։ պէս. Զմեղօք դատապարտեալ և արուպ փծոն Մկրտում գրիչս յիշեցէք,։ 2. Թղ. 64բ (ետքէն դրուած)։ Կան վերջին ստացողներէն. Յիշեցէք զփծուն տրուպ Յեսայի ապիրատ քահանայս որ եմ լոկ անուեմբ միայն, գործով ունայն և դատարկ, 3. Անդ. Յիսուսի Քրիստոսի ծառայ տէլ Դայութէ. ընծայեցի մեր խնամի Պըն. Ստեփանոսի որ ուրախ վայելի ի մէջ. Սանկի քարան որ միշտ մեզ օռնօղ. լինի. մնամք օռնօղ տէլ Դայութ տէր Յիսեան 1824,։
Չեռագիրս 1872ին մտած է հաւաքմանս մէջ, գնուած է Պր. Սերովբէ Մ. Ալիշանէն ի Կ. Պոլիս՝ Մատեանս է Աւետարան ամենափոքր, Յովհաննէս միայն։ Աւետարանս թէև արտաքին ձևով և կաղմով նման է Թ. 115ին, այլ զուրկ է անոր գեղեցկագիտական արժէքէն։ Չունի Համաբարբառներ, այլ միայն հին գլխահամարներն՝ կողմնակի լուսանցից վրայ, որոնք ստորին լուսանցից վրայ ևս ևրկնուած են սիւնաձև շարանով։ 1. Թղ. 1բ։ Նախադրութիւն Յովհաննու աւետարանի։ Յովհաննու աւետարանն գըրեալ է Յովհաննու որ եղբայր է Յակովբայ Զեբեդեայ, ևն (հմմտ. տպագրութեան)։ - Թղ։ 2ա։ Սկիզբն գլխ՝ աւետարանին Յովհաննու։, - Թղ. 4ա։ Յովհաննէս (առանց խորագրի է կիսախորանին և սկզբնատողին տեղը դատարկ Աադուած)։ Եր առ աստուած և աստուած էր բանն, ևն։ - Թղ. 12բ։ Պունի տպ. գլ. Ե. 4 համարն։ Թղ. 22բ։ Ի. 53-Ը. 11 համարներն իրենց տեղը, այլ վերջը դրուած, առանձինն = Վերջ թղ. 62ա։ Երթ յայոմ հետէ մի մեդանչեր,։