140850անյայտ, զի կը պակսի գրչութեան գլխաւոր յիշատակարանն. այլ գիրէն և թուղթէն դատելով ԺԴ-ԺԵ դարում գրուած կ՝երևի -
բոլորգիր մեծ, յստակ և ընտիր. իսկ տնագլուխներն կարմիր։
14, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
թուղթ բամբակեայ՝ գորշագոյն։
չունի, այլ զետեղուած է ստուարաթղթեայ տուփի մէջ։
շատ գէշ պահուած է և կազմալուծեալ վիճակի մէջ Սկիզբէն կը պակսին Մատթէոսեան աւետարանն ամ բողջ՝ Նախադրութեամբ, և Մարկոսին Ա. 1-ԺԲ. 14 Թղ. 1ա-5ա. վերէն մինչև կէսը բրդգգուած և եղ։ ծուած է գրութիւնը. իսկ Թղ. 6ա-16բ. ներքին սիւ։ ներուն առաջին 3-4 տովերը։ Ընդմէջ Թղ. 9բ-10ա մէկ թուղթ կը պակսի. իսկ վերջը կը պակսին Յով։ հաննու աւետարանի Գլ. ԺԸ. 18-ԻԱ. 25 համարներն այսինքն՝ մինչև վերջ։
նախկինն անյայտ ապա Կարապետ կամ Կիրակոս ոմն, և Տէր Պետրոս և այլք։
չկան։
շատ յաճախ, մարդագիր, թռչնագիր, գազանագիլ ևն. ամենքն ալ եռագոյն՝ այսինքն կապոյտ, աղօտ կարմիր և ճերմակ։
չկան։
2 միայն, նոյնպէս եռագոյն՝ առանց ոսկւոյ (տես Թղ. 18ա։ 108ա). գեղեց, կադրուագ, մանաւանդ գլխագիրն։ - ԼՈՒՍԱՆՑԱ ԶԱՐԴՔ շատ յաճախ, մեծագոյն և միջին մեծութեամբ՝ եռագոյն։
աւետարաններու։ վրայ չկան, իսկ վերջը սևագիր, որոնց ներքև գրուած են Նախադրութիւնք, առանց ուրիշ խորագրի։ - ԽՈ. ՐԱՆՔ չկան։
Թղ. 16բ2, 17 107ա2, 107բ։
երկու են, շատ անորոչ և համառօտ 1. Մարկոսի Նախադրութեան վերջը կայ մանը մարգարտաշար բոլորգրով. գրչէն, այս։ պէս. Տէր Կարապետ և շնորհալի. յորժամ զաւետարանս ընթեռնուս պատարագի, մեղուցեալ Գծողիս ասա աստուած ողորմի. արարիչն քեզ յերկար կեանք տայ և բարի,։ 2. Ղուկասու Նախադրութեան վերջ (Թղ. 107բ) կայ վերջին ստացողէն, որ սակայն յետնագոյն ձեռքէ մը քերուած ըլլալով՝ դժուարընթեռնլի եղած է, զոր մենք կը կարդանք այսպէս. Յիշեցէք ըզվերջին ըստացողս զԿ(արապետ կամ Կիրակոս). որ ետ վերստին նորոգե, զսուրբ աւետարանս՝ յիշատակ Լիւր և ծնողին իւրոյ և որդւոցն՝ տեր Պետրոսին և Մանկասարին՝ և կողակցին Կուլվարդին և այլ (արեան մերձաւորացն ամենեցուն աստուած ողորմի) ամէն։
. Ձեռագիրս յամին 1877 մտեր է հա ւաքմանս մէջ. Միաբանութեանս հաշուին գնած է Սերովբէ աղա Մ. Սյլիշան ի Կ. Պոլիս, Մատեանս է Աւետաքան միջակադիր՝ պակասաւոր. Ղուկասու աւետարանը միայն ամբողջ է։ Չունի ոչ Ցանկ գլխոց և ոչ ալ Համաբարբառները։ Հին գլուխներն թէպէտև նըշանակուած են լուսանցից վրայ, սակայն յոյժ պակասաւոր կերպով, և տեղ տեղ ալ ըստ կամս զանց եղած են։ Չունի նտև Մարկ. ԺԶ. 9 20, և Յովհ. Ի. 53-Բ. 11 համարներում շնացեալ կնոջ պատմութիւնը. հաւանօրէն աւե տարանին վերջը գրելու համար դուրս թողուած են։ Ունի Կիրակագիրներն ևս։ 1. Թղ 1ա1։ Մարկոս (թերատ)։ Ի տեառնէ եղև այց, և է սքանչելի յաչս մեր, ևն։Վերջ. Թղ. 16ա2։ Եւ ոչ ումեք ինչ ասացին զի երկնչէինց։-Անդ (ա2)։ Նախադրութիւն, Մարկոս աւետարանիչն հրամանաւ Պետրոսի վիմին գրեաց զաւետարանն, ևն (հանդերձ առիւծ խորհրդանչանին սովորական խորհրդածութեամբ)։ 2. Թղ. 18ա։ Ղուկաս (անվերնագիր, Քանզի բազումք յաւժարեցին, ևն։ - Թղ 104ա1։ Հարիւր և վաթսուն ասպարիսաւ,։ - Վերջ Թղ. 106բ2։ - Անդ։ Նախադրութիւն։ Ղուկաս աւետարանիշն արուեստիւ բժիշկ, ևն 3. Թղ. 108ա։ Յովհաննէս (առանց խորագրի)։ Ի սկզբանէ էր բանն, ևն։ - Վերջ Թղ. 162բ2 (թերի)։ Ասէ աղջիկն որ դռնապանն էր ցՊետրոս. միթէ և դու, բառերով կաւարտի Ձեռագիրս, մնացեալն ամբողջ ինկած է։ ԵԻԱ ։