325

ՄԱՇՏՈՑ Զ

ՈՀ = 1221 - ՈՀ = 1221

ID

Number

325

Old record number

193

Title

ՄԱՇՏՈՑ Զ

Start date

ՈՀ = 1221

End date

ՈՀ = 1221

Date details

ՈՀ ( = 1221)։

Copy place

անյայտ։

Reference

Type

Number of pages

209

Dimension

27x17 (19x 15,7)

Layout

երկսիւն, իւրաքանչիւր 19x6։

Writing details

բոլորգիր առաջին կանոնին երկնկեկ եւ նուրբ, իսկ վերջնոյն խոշոր եւ ցանցառ գրուած։ Տնագլուխք մեծ երկաթագիր են, երբեմն երբեմն քմահանոյ եւ արտասովոր ձեւերով դէպ ի սիւնամէջը երկընցած։ Իսկ մէն մի Ընթերցուածի եւ Աղօթքի առաջին տողերը կարմրադեղ եւ խոշորագոյն գիրերով։

Codicology

30, իւրաքանչիւրն 8 թուղթք. բայց ԺԸ. իրօք չկայ, այլ միայն նշանակուած առքնթեր ԺԹ.ին իսկ ԻԵ. եւ ԻԸ. երկերկու թուղթերէ բաղկացած են։ Թերթահամարք ստորին լուսանցքի վրայ նշանակուած են, եւ ԺԸ.Լ.բդը տարբեր մելանով գրչութեամբ ետքէն գրուած կերեւին։

Principal subject

Subject details

թուղթ մոխրագոյն, թոյլ եւ անողորկ։

Number of lines

20։

Binding

ստուարաթղթեայ, շիկագոյն կաշիով եւ գեղեցիկ դրոշմազարդերով։

State of preservation

շատ թուղթերու արտաքին լուսանցքը մաշեր հերձոտուեր ու նմանագոյն թուղթի շերտերով կարկտուած են, յատկապէս Թղ. 15, 16, 17, 89, 91100, 134, 137-140, 142, 163, 171, 176, 180, 184-186. Իսկ Թղ. 133, 185 ստ. լուսանցքի կողմէն կիսով չափ կտրուած են։ Հին կողքերն ինկած են։ Սկիզբէն կԱ պակսին 2-3 թուղթեր. մէկ թուղթ (դատարկ) վերջէն։

Copyist

Անտոն Տիմոթէոս կամ Տիմոթի քահանայ եւ Ճարուկ (տես յիշտկ.)։

Owner

նախ Ռըստակէս, ապա Թորոս եւ Բանարգես, ապա Մկրտիչ եւ Տէր Գրիգոր (տես վարը)։

Commanditaire

Illuminator

հաւանօրէն գրիչն։

Binder

Parchment flyleaf

չունի։

Lettrines

բազմաթիւ են եւ միագոյն, այսինքն եբբեմն կարմիր եւ երբեմն սեւադեղով. մեծ են եւ գնդակաձև ու տերեւաձև զարդերով դրուագուած։ Ուշագրաւ են Թղ. 40ա1, 101ա2, 143ա2, 146ա1 մարդադէմ ն զարդագրերն՝ իրենց գլուխը դրուած երկրացիկ ու տարօրինակ թագով եւ Թղ. 64բ2.մարդակերպ վ զարդագիրը արախչինի ոման կըսագլանաւեւ գլԽարկովն։

Initials

Marginal illuminations

շատ ցանցառ են եւ աննշան։

Images

Canon tables 1

Canon tables 2

8 հատ (տես Թղ. 1ա, 149ա1, 155ա2, 102ա2, 168բ2, 171բ1, 170բ1, 186ա1), ամէնքն ալ միագոյն, փոքր եւ անարուեստ։

Title text

երբեմն կարմիր եւ երբեմն սեւ։

Blank pages

Թղ. 133բ, 185բ։

Colophon

1. Թղ. 207ա2։ Կայ գրչէն, այսպէս. «Փառք երից, անբաւից, անհասից, անիմանալե(ա)ց, միայնոյ ամենակալին Աստուծոյ։ Փառք ամենայսուրբ Երրորդութեան ի բարձունս, Հաւր, եւ Որդ(ւ)ոյ, եւ Հոգ(ւ)ոյն սրբոյ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից։ «Ի թուականութեանս հայոց ՈՀ. ի յամսեանն Մեհեկի, որ է աւգաւստոս, որ աւր ԺԷ. եւ աւրն երկուշաբթի, սուրբ Աստուածածնին պահոցն։ Գրեցաւ ցուցակս այս, քահանայ(ա)թ(ա)ղու. ի յընդիր եւ ի լաւ աւրինակէ, եւ Աստուած ողորմի աւրինակիս գրողի Անտոնի եւ ստացողին Բենկանն։ Եւ գրեցաւ սայ ձեռամբ Տիմաւթի, անարժան քահանայի ի վայելումն Ըոստադիսի եւ որդ(ւ)ոց իւրոց։ «Արդ աղաչեմ զամենիսեան, որք աւկտիյ ի սմանէ, կամ գաղափար առնուցուք, կամ ուսանիք, թողութիւն մեղաց հայցեցէք Ըռըստագի քահանայի, զի թեպէտեւ գրիւ խոշոր է, այլ բանիւ ուղիւղ է։ Եւ դրեցաւ սա, ի յիշատակ Ըռստադիսի, եւ ծնողաց իւրոց եւ ննջեցելոց իւրոց։ «Արդ աղաչեմ զձեզ զամենիսեան, ուր անկանի սայ, եւ ոյր լինիցի, յիշեսցէ յաղաւթս ասելով այսպէս. Տէր Աստուած ողորմեայ գրողի սորայ Տիմաւթի եւ ծնողաց իւրոց, ամէն։ Եւ ողորմեայ ստացողի սորայ Ըոստագիսի, եւ ծնողաց իւրոց, եւ ննջեցելոց իւրոց, ամէն։ «Եւ որք յիշեն զմեզ, եւ խնդրեն մեղաց զթողութիւն ի Տեառնէ վասն մեր եւ վասն ննջեցելոց մերոց, երախտահատոյցն Աստըւած, բարերարն Քրիստոս ողորմեսցի մեզ եւ նոցայ եւ թողցէ զյանցանս նոցա, եւ ըստ մեծի ողորմութեանն իւրում առ հասասակ ողորմեսցի մեզ եւ ննջեցելոց մերոց, եւ յիշողացն եւ ննջեցելոց իւրեանց։ Եւ ինքն բարերարն Քրիստոս Որդին Աստուծոյ, աւրհնեալ է յաւիտեանս, յայսմ ժամանակի, եւ յիւրում գալըստեանն, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից ամէն. ամէն»։ Յիշատակարանս շատ առեղծուածային է, վասնզի առաջին մասին մէջ Անտոն յիշատակուած է իրրեւ օրինակող կամ դրող, եւ Բենիկ (որ նախ Բենկան գըրուած է, բայց ետքէն բաց մելանով յաւելցուած են առաջին եւ վերջին նուերը՝ Բենկանն) որպէս ստացող. իսկ վերջին մասին մէջ ընդհակառակն Տիմոթէոս քահանայն երկիցս կը յայտարարուի որպէս գրող մատենիս, եւ Ռըստակէս քահանայն ալ նախկին ստացող։ Հաւանական է կարծել որ Բենիկն ըլլայ Հայր Ռըստակեայ, իսկ Անտոն իրր օգնական դրիչ՝ խորագրոց եւ երատագիրներուն, ինչպէս կարծել կու տան «ցուցակս այս քահանայաթաղու» բառերն։ 2. Թղ. 133ա2 (դատարկ թողուած) կայ տարբեր բոլորգրով. «Ես Թորոս, որ առի ոյ ուսայ զգիրքս զայս, Տէր Աստուած ողորմի գրոցս գրաւղիս հոգ(ւ)ոյն. ամէն։ Ամէն եղիցին Բանարգես շատ ապրիս, Ռ տարի ամէն»։ Իսկ քիչ մը վար եւ հակառակ ուղղութեամբ կայ, խոշորագիր, հետեւեալն. «Յիշայ Տէր որ անցք անցին ընդ մեղ. զաս Թորոս գրեց Տէր Աստուած ողորմի սորայ ամէն ոյ զԲանարգեսն»։ 3. Թղ. 185բ2։ Կայ կոթատ բոլորգրով վերջին ստացողէն սոյն յիշատակարանը, որուն առաջին տողը կամ անունը ծածկագիր (ուղղահայեաց գաւազանաձեւերու միջեւ իրարու վրայ աւելի պակաս կէտեր շարուած) «Մկրտիչ» կը կազմէ, այսպէս. «Ով աւր կարդայք Աստուած ողորմի աս(ա)ցէք եւ Աստուած ողորմի յիշողացտ եւ ապայ ինձ բաղմամեղիս։ Յիշեցէք յիշեցէք եւ Աստուած զձեզ յիշե(ս)ցէ։ Մ»։ Ասոր վարի ծածկագրութիւնն ալ (գուցէ առաջինը կարդացողէն) կը կազմէ «Զագի Տէր Գրիգոր»։ 4. Թղ. 140բ2. Կայ Խրատագրոց նուրբ բոլորգրով. «Քրիստոս Աստուած ողորմեայ գրողի սորա Ճարկի եւ ստացողի սորա Ռըստակիսի քահանայի»։

Informations

. Ձեռագիրս 1791ին մտեր է հաւաքմանս մէջ. Վ. Հ. Յովհաննէս վարդապետն մեր Զօհրապեան իր նանապարհորդութեան ժամանակ ստացեր է Մայրավանքիս գրատան եամար։ Մատեանս է Մաշտոց որ կը պարունակէ միայն Քահանայաթաղի եւ խաչ օրհնելոյ կանոնները, այսպէս. 1. Թղ. 1ա1։ [Կանոն յորժամ քահանայ վախճանի, կամ եպիսկոպոսն առ ի թաղումն այսպէս յղարկեն, եւն (սկիզբէն պակասաւոր)։ «Ընթ. Յառակաց. Իմաստութեամբ շինե(ա)ց իւր տուն»։ - Վերջ (կանոնիս) Թղ. Թղ. 3ա։ (Ա. Մաշ. Թղ. 189բ1, 190ա2) Երկու Խրատագիրներն իրարու միացուած են - յետ փոխադրելով Եզեկ. «Այսպէս ասէ Ադովնայի Տէր» ընթերցուածը - նոպցացքոուած սոյն նշանաւոր յաւելուածով. «Ապա առնու քահանայն զբրիչն ի ձեռն եւ նշանագրէ խաչանման... եւ զայս կարգաւորութիւն արասցեն լուացմանն, եւ պատանացն, եւ այլ կարգաւոր կարգաց, զոր եդին սուրբ վարդապետքն մեր։ Լուասցեն քահանայքն եւ պատեսցեն, եւ այս ինչ բաւանդակի պատանս։ Ագուսցեն պարեգաւտս, եւ անդրավարտիս ի ներքոյ եւ յաւդս յոտսն, եւ դաւտի ընդ մէջսն։ Եւ կնկուղ ի գլուխն, եւ խոյր ոչ ածեն եւ փակեղն զուսովքն։ Եւ փիլոն սպիտակ շուրջ եւ զաջոյ ափն ի վեր, եւ փոքր դաստառակաւ խունկ դիցեն, եւ բուրվառ ի մատունսն, եւ եթէ կրաւնաւոր իցէ իւր ըսգեստիւն պարտ է դնել. եւ ի լուանալն ասի Սղ. ՃԼԱ. Յիշեայ Տէր զԴաւիթ, եւ աւետարան կարդան։ Եւ յորժամ ամփոփեցեն, դիցեն ի մահինսն ուր վախճանեցաւ»։ Թղ. 17ա2 (յաւ.)։ «Ընթ. Յերկրորդ Աւրինաց. Եւ վախճանեցաւ Մովսէս յերկրէն Մովաբու»։ - Թղ. 24ա2 (տարբեր)։ «Աւետ. (ըստ) Մաթէ. Եւ իբրեւ ընդ երեկս եղեւ»։ - Թղ. 25ա2։ «Եւ ասէ զաղաւթս զայս. Որ թագաւորդ ես յաւիտենից»։ - Թղ. 25բ22եա՝ (յաւ.). «Եւ դարձեալ սկսանին ի նոյն կցորդ։ Եւ բառնան քահանայքն եւ երբան։ Դարձեալ այլ հանկիստ տան։ Ընթեռնուն Աւետ. ըստ Մարկոսի. Սկսաւ ասել ցնա Պետրոս»։ - Թղ. 27բ1։ «Եւ ասէ զաղաւթս զայս. Որ արարիչդ ես ազգի մարդկան»։ Թղ. 30ա2։ «Ընթ. Յերեմիայ մարգ. Յիշեա Տէր որ ինչ անցք անցին ընդ մեղ»։ - Թղ 34ա2։ «Ընթ. Յառակաց. Ամենայնի ժամանակ է»։ - Թղ. 40ա1։ «Ընթ. Յառակաց. Աստուած հարցն մերոց եւ Տէր ողորմութեան»։ - Թղ. 40բ2։ «Յուդայի առաք. ի Կաթղ. թղթոյն. Բայց դուք սիրելիք յիշեցէք ղկանխ.»։ - Թղ. 41բ2։ «Պողոսի առք ի Կորնթ. թղթոյն է ընթերցուած. ճուցանեմ ձեղ եղբարք զաւետ.»։ - Թղ. 42բ1։ «Աւետ. ըստ Մարկ. Յայնժամ եթէ ոք աԹղ. 62բ1։ «Եւ զաթոռն և զգաւազանն յեկեղեց(ւ)ոջն դնեն, մինչեւ Աստուած այլ յաջողեսցէ։ Թէ եպիսկոպոս իցէ՝ աթոռովն տանին։ Ապա եթէ երէց իցէ ի դագաղն դիցեն։ Զեպիսկոպոսն վարագուրաւ ծածկեն, եւ զերէցն շուշփայիւն»։ Թղ. 63բ1։ «Ընթ. Յես. մարգ. Այսպէս ասէ Տէր։ Ըստ աւուրց փայտին»։ - Թղ. 64ա1։ «Պող. առք. ի Կորնթ. թղթ. Ինձ այսպէս թուի եթէ զմեզ»։ - Թղ. 64բ2։ «Ալելուիա ողմ. ԻԲ։ Աւետ. ըստ Մաթէոսի. Վաղվաղակի յետ նեղութեան»։ - Թղ. 70ա՝ (Ողջոյնէն ետքը), «Եւ ասէ զաղաւթս զայս Տէր Աստուած զաւրութեանց որ մշտնջենաւոր զաւրութեամբդ»։ - Թղ. 73ա2-բ1 (գաւթի դռնէն դուրս կատարողութեան մէջ)։ «Պողոսի առք. ի Կորնթ. թղթոյն է. Եթէ յարերուք ընդ Քրիստոսի»։ - Թղ. 81ա (ճանապարհին հանգուցած պահուն). «Ընթերց. Յառակաց. Եւ գնաց Սամուէլ ի տուն իւր»։ - Թղ. 31ա2։ «Պող. առք. ի Փիլիպ թղթ. է ընթ. Եւ ընդ այս խնդամ»։ - Թղ 82ա1։ «Ալելուիա ալէ. Սաղ ՃԽԱ. Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդ։ Աւետ. ըստ Մաթէ Յայնմ ժամանակի պատասխանի ետ Յիսուս»։ - Թղ. 82բ2։ «Եւ ասէ զաղաւթս զայս. Տէր Աստուած ամենակալ բարերար» - Թղ. 87բ2։ «Պող. առք. ի Կորնթ. թղթ Ապա եթէ Քրիստոս քարողի»։ - Թղ. 88բ2։ «Ալելու արուեստի. Զգնացս իմ ուղէ։ Աւետ ըստ Ղուկ. Պատասխանի ետ նոցայ Յիսուս եւ ասէ. Որդիք աշխարհիս այսորիկ»։ Թղ. 91ա2։ «Ապայ ասեն սաղմ. Դարձ անձն իմ։ Ընթ. ի չորորդ թագ. Եւ Եղիսիէ հիՎանդացաւ հիվանդութիւն»։ - Թղ. 92բ1։ «Ընթ. Յես. մարգ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ»։ - Թղ. 95ա2։ «Ալելու Արուեստի. Աւուրք իմ որպէս։ Աւետ. ըստ Մաթէոսի. Յայնժամ պատասխանի ետ Պետրոս»։ Թղ. 96ա1։ «Քարոզէ սարկաւազն. Վասն ուղ(ղ)ելոյ զգնաց։ Եւ ասէ զաղաւթս. Փառք թագաւոր յաւիտենական»։ Թղ. 98բ2։ «Եւ ապա(յ) համբուրեն քահանայքն եւ ժողովուրդքն, եւ ժողովեն ըզձեռսն ի պատանոն։ Եւ ասեն ի վերջին ըստեղն. Համբուրեցէք զիս եղբարք իմ. համբուրեցէք զիս ժողովուրդք իմ և յ(ու)ղ(ա)րկեցէք զիս առ արարիչն իմ։ Սաղմոս. Որպէս փափաքի եղջիւրու։ Զապաւինեալս ի քեղ մի՛ անտես առներ. այլ շնորհեայ ինձ աւթեւանս հանկըստեան։ Զապաւինեալս ի քեզ մի՛ անտես առներ. Աստուած հզաւր երբ եկից երեւեցայց յերեսաց քոց, այլ շնորհեայ ինձ աւթեւանս հանկըստեան»։ Թղ. 99բ2։ «Եպիսկոպոսն ասէ զաղաւթս զայս. Տէր ես երկնի և երկրի»։ - Թղ. 100բ2։ «Եւ ապայ փոխեն ի հանկիստն եւ դնեն ըզտախտակն ի վերայ եւ ծածկեն սակաւ մի հողով, եւ դնեն զգրակալսն եւ բերեն զսաղմոսարանսն. եւ իջանեն ամենայն քահանայքն ի գերեզմանն։ Եւ ասասցեն սաղմոս ողբաձայն Ձէ. Կց. Եդին զիս ի գփի»։ Թղ. 102ա1։ «Մահ Յովսէ մարգ. Յովսէ էր ի Բաղմովթայ»։ Ասկէ մինչեւ Թղ. 108բ2, կը գրուին միահամուռ 12 փոքր մարգարէից եւ Դանիէլի մահերը միայն՝ առանց մարդարէական ընթերցուածներու։ Թղ. 120ա1։ «Եւ ասէ զաղաւթս զայս. Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս, որ ի հայրական ծոցոյ առաքեցար»։ 2. Թղ. 134ա1։ (Կանոն Բ. աւուր կամ Այգալաց). «Առաւաւտուն երթան ի գերեզման»-ի մէջ կան հետեւեալ յաւելուածքն. Թղ. 134բ1. «Ընթ. Յովբայ. Ո՜ պատմեսցէ յանդիման նորայ եւ զճանապարհս նորայ»։ - Թղ. 134բ2։ «Ընթ. Յերեմ. մարգ. Քաջալերեցարուք զի տեսէք զուրախ»։ - Թղ. 135բ1։ «Եղիշէի վարդապետի. Ահեղ եւ զարմանալի է գալուստն Քրիստոսի, եւ ահաւոր դատաստանն» (Հմմտ. Յոհ. Մանդակունի Ճառք)։ - Թղ. 136բ1։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիգորի. Քրիստոս է Որդի Աստուծոյ, որ արար զաշխարհս եւ կազմեաց Տէր է հատուցանող բարեացն բարիս»։ (Մընացեալն հմմտ. Գ. Մաշ. եւ Դ. Մաշտոցներն։ Այսպէս եւ յաջորդքն)։ 3. Թղ. 143ա2։ (Կանոն) «Երրորդ աւուրն։ Սղ. ՃԽԲ. Կց. Հոգի քո բարի»։ Թղ. 143բ1։ «Ընթ. Յովսէ մարգ. Այսպէս ասէ Տէր. սերմանեցէք ձեզ յարդարութիւն»։ - Անդ։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիզորի. Տէր բարերար որ ջահաւորեցեր զարեգակն հառագայթիւք որ ունի զաւրինակ միայծնիտ քո» (տես յԱգթ.)։ - Թղ 144ա1։ «Պետրոսի առաքելոյն ի Կաթող թղթ. ընթեր. Սիրելիք մի ոտարոտի համարել»։ - Թղ. 145ա2։ «Ալելու. Սաղմոս. Բարձր առնեմ։ Աւետ. (ըստ) Մաթէոս. Եւ տեսեալ զժողովուրդն ել ի լեառն»։ (Մնացեալ տես Գ. եւ Դ. Մաշ.)։ 4. Թղ. 149ա1։ (Կանոն) «Չորրորդ աւուրն։ Սղ. ՃԽԱ. Կց. Աղաղակեցի առ Տէր։ Ընթ. ի Միքիէ մարգ. Այլ ես Տեառն ակն կալայց»։ - Թղ. 149բ1։ «Ընթ. Յովսեայ մարգ. Այսպէս ասէ Տէր. Դարձարուք առ իս։ Ընթ ի Յաբդիու մարգ. Այսպէս ասէ Տէր. Ելցեն ապրեալ ի լեառն Սիոնի»։ - Անդ։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիգորի. Քրիստոս է Որդի Աստուծոյ որ յարուցանէ զմեռեալսն բանիւ»։ - Թղ. 150ա2. «Յոհաննու առաք, ի Կաթղ. թղթ. ընթերց. Գրեմ ձեզ որդեակք ղի թող»։ - Թղ. 150բ2։ «Պող. առք. ի Փիլիպ. թղթ. ընթեր. Այլ որ ինչ ինձ շահն էր», Թղ. 151ա2։ «Ալելու(ե)այ. Սաղմ. Հաւատացի զո։ Աւետ. ըստ Մաթէ. Բայց վասն աւուրն այնորիկ»։ - Թղ. 152ա1. «Եւ ասէ զաղաւթս զայս. Տէր Աստուած մեր ամենայն իրաւք արդարքն դասե(ա)լ լինին ընդ հրեշտակս»։ 5. Թղ. 155ա2. (Կանոն) «Հինգերորդ աւուրն Սղ. ՃԽԹ. Եղիցի ականջաց քոց ի յըսել ձայնի աղ»։ - Թղ. 155բ2։ «Ընթ.. ի Նաւումայ մարգ. Քաղցր է Տէր մեռեսա սեն նմայ»։ - Թղ. 156ա1։ «Ընթ. Յամբակումայ մարգ. Մինչեւ յերբ Տէր աղաղակեմ»։ - Թղ. 156ա2։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիգորի. Եղբարք Քրիստոսայ սէրք, ամենայն որ աստ ազատեալք յամաւթոյ նախատանաց»։ - 1581։ «Ալելու(ե)այ Սաղմ ՃԺԶ. Աւրհնեցից զՏէր յամենայն ժամ։ Աւետ. ըստ Մարկոսի. Եւ կոչեցեալ առ ինքն զժողովուրդսն»։ - Թղ. 160բ1։ «Խաղաղութիւն Աստուծոյ եր։ Աղաւթք Եփրեմի. Եղբարք քրիստոսասէրք, մերձեալ է գալուստն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի»։ 6. Թղ. 162ա2։ (Կանոն) «Վեցերորդ աւուրն։ Սղ. ՁԵ. Կց. Ես առ քեզ Տէր կարդացի»։ - Թղ. 162բ2։ «Ընթ. ի Սոփոնիոյ մարգ. Երկերուք յերեսաց Տեառն Աստուծոյ, Ընթ. Յանգէ մարգ. Այսպէս ասէ Տէր ամենայկալ. Ի տեղ(ւ)ոջտ յայդմիկ տացի խաղ»։ - Թղ. 163ա1։ «Ի վարդապետութենէն սըրբոյն Գրիգորի. Քրիստոս Աստուծոյ եւ զի արժան է յամենայն ժամ կարդալ»։ - Թղ. 165բ1։ «Աղաւթք. Զի փայլեսցեն ննջեցեալք սուրբք եւ արդարք յարքայութիւն երկնից»։ 7. Թղ. 168բ2։ (Կանոն) «Յեաւթներորդ աւուրն։ Սղ. ՃԱ. Տէր լուր աղաւթից իմոց աղաղակեմ առ քեզ։ Ընթ. Յես. մարգարէէ. Այսպէս ասէ Տէր. Զի հոգի յինէն ելցէ»։ Թղ. 169ա2։ «Ընթ. ի Մաղաքիայ մարգ. Այսպէս ասէ Տէր ամենայկալ. Որդի փառաւոր առնէ զհայր»։ - Թղ. 169բ1։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիգորի. Եղբարք Քրիստոսայսէրք յայնժամ ի կատարածի աւուրն, ի յարութեանն եւ ի յայտնութեանն»։ Թղ. 170ա2։ «Պետրոսի առաքելոյ ի Կաթողիկէից թղթոյն ընթերցուած. Սիրելիք այլ դուք ազգ էք ընդիր»։ - Թղ. 170բ2։ «Պողոսի առաքելոյն ի Կորնթ. թղթ. ընթ Սթափեցարուք արդարութեամբ»։ - Թղ. 171բ1։ «Ալելուիայ. Սաղմ. Խ. Երանի որ խորհի յաղ։ ՄԽԸ. Աւետ. ըստ Ղուկ. Եւ յասել ոմանց զտաճարէն»։ - Թղ. 172բ2։ «Աղաւթք. Տէր բարերար որդի բարերարի»։ 8. Թղ. 176բ1։ (Կանոն) «Յութերորդում աւուրն։ Սղ. ԾԳ. Կց. Ահայ Աստուած աւդնական իմ է» սաղմոսէն եւ Եսայեայ Ա. ընթերցուածէն ետքը՝ ունի յաւելուածով՝ Թղ. 177ա1. «Ընթ. Յես. մարգարէէ. Այսպէս ասէ Տէր, Քաջալերեցարուք եղբարք»։ - Թղ. 177բ2. «Ընթ. (Մահ) ի Յունանու մարզարէէ. Յունան էր ի յերկրէ Կարիաթմաւուսայ»։ - Թղ. 178բ2։ «Ի վարդապետութենէն սրբոյն Գրիգորի. Եղբարք Քրիստոյսասէրք դործակից լերուք Հոգ(ւ)ոյն սրբոյ»։ - Թղ. 179բ2։ «Պողոսի առաք. ի Թեսաղոնիկացիոց թ. Ապայ եւ մեք որ կենդան(ւ)ոյն մնացեալ իցեմք»։ - Թղ. 180բ1։ «Ալելուիայ Սաղմ. Տէր լուր աղ։ Աւետ. ըստ Յովև. Ի վաղիւ անդը կայր Յովհաննէս»։ - Թղ. 181ա2։ «Եւ ասէ զաղաւթ. Յորժամ փողն երկնաւոր ի բարձանց դոչէ առ ննջեցեալս»։ - Վերջ թղ. 185ա1։ Դիտել կը տրուի որ Բ-Ը օրերու կանոններուն մէջ մինչեւ հոս ցանկուած ընթերցուածներն եւ աղօթքներն ամէնքն եւս նոր յաւելուածներ չեն, այլ անոնցմէ շատեր որ Ա. աւուր Կանոնին մէջէն դեղչուած են, ասոնց մէջ փոխադրուած են, որ աւելի բանաւոր է։ Եթէ Մաշտոցս դրողին քմահաճոյքէն յառաջ եկած չեն, կը հետեւի թէ այս այնպիսի բնագրէ մը գաղափարուած է, որ նախընթաց Մաշտոցներէն անկախ էր, դէթ ըստ այժմեան րովանդակութեան եւ հարդաւորութեան։ 9. Թղ. 186ա1։ «Կանովն խաչ աւրհնելոյ»։ Հմմտ. Դ. Մաշ. § 21. Թղ. 52ա1-65ա2։ Միայն Թղ. 187ա1։ (ունի տարբերութեամք) «Ալելու արուեստի. Նշանեցաւ առ»։ Թղ. 195ա1։ Չունի Դ. Մաշ.ի ւարողէ սարնաւագն ենգրեսցուք Հաւատով եւ միարանութեամբ. Գ. Տէր ողորմեա» եւ Աղոթքին առաջին մասը. «Աւրհնեալ ես Տէր»։ - Թղ. 196բ1 (երատ մէջ) «Աւրհնեսցի աւծցի» շարականէն ետքը, կը յաւելու Մաշտոցս. «Եւ ապա թագ կապեն եւ ասեն զաղաւթս զայս»։ - Թղ. 197ա2 (փոխ. «Եցոյց Տէր գփրկ.»)։ «Պատմեսցեն երկինք զա»։ - Թղ. 205ա1 Դուրս թողուած է Դ. Մաշ. (Թղ. 63բ1) «Գոհանամք զքէն Քրիստոս փրկիչ մեր» Աղօթքը, պահելով Բ. մասը միայն՝ «Տէր Աստուած աբարիչ ամենայն արարա

Content