153393՝ ՉԿԳ = 1314։
բոլորգիր միջին և մարմնեղ, միայար գրչութեամբ։ Բոլոր տնագլուխ տառերն և մեծ գլուխներուն ալ սկզբնատողն կար։ միր են։
20, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։ Թերթահամարները ստորին լուսանցից վարը դրուած են, որուհ համար ալ շատերը կտրուած են վերջի կազմողէն։
թուղթ դեղնորակ և հաստկեկ։
(նոր) ստուարաթղթեայ կիսակաշի և անզարդ։
ընդհանուրը լաւ է, բայց սկիզբէն կը պակսին խորանք, Մատթէոսի պատկերն և կիսախորանն ևԱ. 1 - Բ. 5 համարներն։ Թղ. 1. արտաքին լուսանցքը՝ գրութեան մէկ մասին հետ՝ փրթեր ինկեր է, և Թղ. 2ա - 3բ.ին ալ ստորին լուսանցաքղանցքը։ Մէկ թուղթ ինկած է՝ ընդմէջ Թղ. 5բ-6ա, մէկ թուղթ ընդմէջ Թղ. 18բ-19ա։ 1 թուղթ ալ ընդմէջ Թղ. 145բ146ա սխալմամբ կազմողին փոխադրուած է Թղ 217բ-218բ. ին մէջտեղը։ Թուղթ 105. կազմէն դուր։ ելած է։ Թղ. 156, 180ա-181բ, 193ա-194բ, 205ա-205բ արտաքին լուսանցքն - մինչև զարդագրերը - սևա։ ցեր և սպառեր են։ Ստորին լուսանցքն խորէն կը։ տրուած լինելով թերթահամարներն ալ - կէսէն ան։ դին - անհետացեր են։
նախ Թորոս, ապա Աս։ տուածատուր Ծիծրռընցի, ապա Մարկոս եպիսկոպոս և Թադոս երէց, և հուսկ մի ուրիշ Աստուածատուր
չկան։
շատ յաճախ, մարդագիր, գազանագիր, թռչնագիր ևն. առ հասարակ երկագոյն են, այսինքն գղթորային և սռ՝ սպիտակ յատակով։
՝ շատ շատ են և վե՝ րոյիշեալ երանգներով, մեծ և միջակ մեծութեամբ. ամէն տեսակ թռչուններով, կաթուղիկէածև մատուռներով, գազաններով և բոյմերով։ Նշանաւոր եկ գայլագլուխ, մարդագլուխ և օծատտուն թռչուն։ ներն, և յատկապէս Թղ. 22ա. սպիտակ ապարօշով եռափետուր թռչունը (նման իտալական որսորդ զինուորի)։ Թղ. 44ա. այծեղջիւրաւոր։ Թղ. 90ա2 և 132բ1. լատին խաչգտակաւոր։ Թղ. 141բ1, 203բ1. կանացլ գլխով և ապարօշով թռչուններն։ Թղ. 173ա. գանգրա, հեր և գալարատտուն թռչունը և Թղ. 101ա2. շայլա մը։
3, ամէնքն ևս բազմագունեան, բայց յոյժ անարուեստ և տգեղ։ Գոյները թէպէտև կիսա։ խորաններու նման են, բայց նկարողն տարբեր ո անվարժ մէկը։ Թղ. 62բ. Մարկոս՝ բազմած։ Թղ. 108բ։ Ղուկաս՝ բազմած։ Թղ. 184բ. Յովհաննէս կանգնած և Պրոխորոն բազմեալ։
չկան։
3 հատ (տես Թղ. 63ա, 109ա 185). բազմագունեան, այսինքն՝ գղթորային, մութ կանաչ, ամենանուրբ դեղին և սև՝ սպիտակ յատակի վրայ, ճաշակաւոր քանդակազարդերով, թռչուն։ ներով ևն։
կարմիր. նոյները մէն մի աւետարանին վերջը ևս կրկնուած են սև մելանով։
Թղ. 62բ2, 108ա2 184ա։
սակաւ են, գլխսաւորապէս 1. Յովհաննու աւետարանին վերջ, միւ նոյն գրչութեամբ. Գառք ամենասուրբ երրորդութեանն հաւր և որդւոյ և հոգւոյն սրբոյ. այժմ և յաւիտեանս յաւիտենից ամէն։ Ողորմութեամբ տեառն սկսոց, և կարողութեամբ նորին կատարեցի զաստուածալոյս սուրբ աւետարանս ի գատառիս Արճիշոյ, ընդ հովանեաւ սուրբ Ստեփաննոսիս, յառաջնորդութեամբ նահանկիս տեառն Զաքարիայի, որոյ տէր յիսուս պահեսցէ։ Այլ ես Յովսէփ գրիչ մեղուցեալ ծառայս աստուծոյ, աղաչեմ զամենայն մանկունստ յիշեսջիք զՅովսէփ գրիշս և զծնողսն իմ։ Ի Թվ ՉԿԳ։ (Անմիջապէս կը շարունակուի նոյն գրով)։ Արդ ես նուաստ և թարմատար ոգիս Թորոս։ ցանկացող եղէ սուրբ և կենսաբեր աւետարանիս և ստացա զսա գանձ հոգևոր յարգար վաստակոց իմոց, յիշատակ ինձ և ծնողաց իմոց և կենակցի իմոյ և աստուածատուր զաւակաց մերոց և ամենայն արենառու մերձաւորաց, զի լիցի սա մեզ փրկութիւն հոգոյ և մարմնոյ՝ աստ և ի հանդերձեալսն։ Արդ աղաչեմ զամենեսեան, որք հանդիպիք այսմ աստուածաւանդ մատենիս, յիշեսջիք զպատուական և զգովելի տանուտէրն զԹորոս և զծնո(ղ)սն իւր և զկենակիզ և զորդիսն և զամենայն ազգատոհմ իւր, և մեղաց թողութիւն խնդրեցէք ի քրիստոսէ աստուծոյն մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս ամէն,։ 2. Ասոր կը յաջորդէ - տարբեր բոլորգրով-երկրորդ ստացողի յիշատակարանն՝ այսպէս։ Արդ ես Մարկոս եպիսկոպոս գննեցի (այսպէս) զաւետարանս և տվի Թաթոս իրիցուն, աստուած իւրն վայ(ել)ել տայ յիշատակ իւր և եղբարց իւր և ծնողաց իւրոց և ամենայն արեան մերձաւորաց. ով դասք քահանայից որք հանդիպիք սմա, յիշեսջիք ի քրիստոս զծախող սորա զԱստուածատուր ծիծըռընցին և զծնողսն իւր և զԹորոս և զմայրն իւր զՄարգրիտ, և զհաւրեղբայրն իւր՝ զՅոհանէս էրէց և զորդի նորա զՄարգա(ր) սարկաւագ և զամենայն ազգ, (թերատ)։ 3. Թղ. 239ա. Անմիջապէս կը յաջորդէհետևեալն, նոտրագրով։ Յիշեցէք ի քրիստու զԱստուածայտուրն, և զկողակիցն իւր զխանգատան, և զծնաւղսն իւր Տեփանոսն, և զԿուլվարդն, և զեղբայրն իւր՝ զխաշատուրն, և զՏաւնայպետն և զՅակոբն, և զամենայն արեան մերձաւորս նորա, որ ըստացաւ զսուրբ աւետարանս ի հալալ ընչից իւրոց, յիշատակ իւր և ամենայն ննջեցելոց իւրոց և եդ յիշատակ ի սուրբ Աստուածածինն, ոչ ոք չունի (իրաւունս) ծախելոյ կամ գրաւելոյ զսուրբ աւետարանս. պահողքն և խռ նամոքն աւրհնին ի յաստուծոյ և ի մէնջ ամեն։ Թ4Բ. ՌԾԵ. Հար մեր որ մերկինս.։։
. Ձեռագիրս 1877ին մտաւ է հաւաքմանս մէջ. գնուած է ի Կ. Պոլիս Պր. Սերովբէ Մ. Ալիշանի ձեռքով։ Մատեանս է Աւետարան միջակադիր։ Չունի ոչ Նախադրութիւններ, ոչ Ցանկերը. չէ ալ պարունակեր - հնագոյն օրինակաց պէսՄարկ. ԺԶ. 9-20, Ղուկ. ԻԲ. 43-44, Յովհ։ Ե. 4, է. 53-Ը. 11 համարները։ Ունի սակայն։ լուսանցից վրայ կարգաւորապէս հին գլխահամարները, համաբարբառներն ու կիրակագիրները. վերջիններն լուսանցազարդերուն մէջ դրուած են՝ կարմրով։ 1. Թղ. 1ա1։ Մատթէոս (թերի)... Հաք զաստղ նորա յարևելս, ևն։ - Վերջ Թղ. 62ա1։ 2. Թղ. 63ա1։ Աւետարան ըստ Մարկոսի։ Սկիզբն աւետարանի Յիսուսի Քրիստոսի որպէ։ և գրեալ է յԵսայի մարգարէ, ևն։ - Վերջ Թղ. 108ա2։ 3. Թղ. 109ա1։ Աւետարան ըստ Ղուկայ։ Քանզի բազումք յաւժարեցին, ևն։ - Թղ. 181ա2։ Հարիւր և վաթսուն ասպարիսաւ, ևն։ - Վերջ Թղ. 183բ2։ 4. Թղ. 185ա1։ Աւետարան ըստ Յով, հաննու։ Ի սկղբանէ էր բանն, և բանն էր առ տսստտն, ևն։ Վերջ Թղ. 261բ