149201անյայտ, գի գլխաւոր յիշատակարանն ինկած է, հաւանօրէն ԺԴ դարուն վերջերը գրուած է։
բոլորգիր միջակ՝ ցածադիր։ Թղ. 150բ-204բ. տարբեր է գիրն, մելանն ալ թուխ, ուստի ուրիշ գըրչութեամբ. իսկ Թղ. 84-85 շատ վերջը և նոր գրչութեամբ լրացուած են նորոգողէն։ Տնագլուխներն առ հասարակ, այսպէս և մեծ գլուխներուն ալ սկզբնատողերն կարմիր են։
24, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք. թերթահամարք ստ. լուսանցքին կեդրոնը դրուած են։
՝ թուղթ դեղնորակ և ողորկ։
փայտեայ կաշեպատ՝ շիկագոյն և զարդարուն, գոցելու մասով. իսկ կողերը ներսէն պատեալ են քառագոյն ծաղկեալ խոշոր լաթով։
շատ լաւ պահուած է։ Միայն տեղ տեղ ներքին լուսանցքն նման թղթով նորոգուած են։ Թղ. 113, 121, 124, 245-246 կազմէն դուրս ելած են։ Յովհաննու աւետարանէն վերջ ալ 3-4 թուղթեր ինկեր են, որոնց տեղ կազմողն և նորոգողը կարմրազիծ դատարկ թուղթեր զետեղած է։
նախկինն անյայտ, ապա Եղիայ ոմն, ապա Տէր Ներսէս և իր որդին Տէր Մխիթար։ - ՅԻՇԱՏԱ. ԿԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ Թղ. 3ա, 85ա2, 86ա, 205ա, 247ա-բ։
չունի։
շատ բազմաթի։ են, եռագոյն, այսինքն վարդակարմիր, բաց կապոյտ և սպիտակ. գազանագիր, թռչնագիր, ևն. որոնք յաճախ միացուած են եզերազարդերուն հետ ճարտարութեամբ և ճաշակով։
՝ աւելի յաճախ, եռագոյն, մեծ, միջին և փոքըր. կան նաև փոքրիկ պատկերներ։
4, խորաններու գոյներով։ Թղ. 8բ. Մատթէոս բազմած. կը կրէ արիւնագոյն պատմուճանին վրայ կապոյտ կըկնոց։ Թղ. 88բ. Մարկոս բազմեալ, մութ կապոյտ թեզանիով և կանաչ կրկնոցով։ Թղ. 118բ. Ղուկաս բազմեալ, որ արիւնագոյն թեզանիին վրայ առած է մութ կանաչ կրկնոց. երեսը քերուած և մրոտուած։ ..լ Թղ. 205բ. Յովհաննէս բազմեալ, առանց Պրոխորոնի, կը գրէ։ Չորս աւետարանիչներն ևս նոյնատեսակ գահաւորակի վրայ նստած են, մատեանն ալ ծունկերնուն վրայ բռնած։ Մատթէոս և Մարկոս դեղնագոյն շրջանակի մէջ նկարուած են, իսկ Ղուկաս և Յովհաննէս աղօտ կարմիր։ Ուշագրաւ են իրենց տարազով և դիմագծութեամբ. ամէնքն ալ մօրուեղ։
4, մեծ ծաղկագիր սկզբնատողերով, (տես Թղ. 9ա, 89ա, 119ա, 206ա). բոլորովին կը տարբերին խորանաց գոյներէն։
աւետարանաց սկիզբը չկան, իսկ վերջը կարմիր. այսպէս նաև Նախադրութիւններուն և Յանկերուն կար։ միր են. նաև առհասարակ բոլոր տնագլուխք։ - ԽՈ. ՐԱՆՔ 10, (տես Թղ 3բ, 4ա, 4բ, 5ա, 5բ, 6ա, 6բ, 7ա, 7բ, 8ա). բազմագունեան են՝ առանց ոսկւոյ. ուշագրա։ են կարմիրն, կանաչն, ընկուզագոյնն և կեռասենին՝ իրենց բաղադրութեամբն ու փայլունութեամբ։ 4րդն և 5րդը միայն բնակամարներ ունին, իսկ այլք երկայն քառակուսի ճակատներ են արաբենիկ զարդեքով, ծաղիկներով և մոզայիկով, առանց թռչունի և կենդանիներու. արաբական կամ պարսկական ծագումն ունին։ Սիւներն առ հասարակ վերէն ի վայր նոյն լայնութիւնն ունին, առանց որ և է ախաւեղագէսի։
Թղ. 1ա, 85բ, 87բ, 88ա, 115ա, 118ա, 205ա, 247բ։ 248-251բ։
սակաւ են և աննշան, գլխաւորապէս 1. Թղ. 3ա. Կայ գրչէն, մանրիկ բոլորգրով, այսպէս. ԶՅովանէս մեղաւք տառապեալ գրիչ աղաչեմ յիշել ի տէր,։ Նոյնը կրկնուած է նոյնպէս, Թղ. 86ա, Նախադրութեանը կից։ 2 Յովհաննու աւետարանին վերջը կայ, տարբեր գրչութեամբ, վերջին ստացողէն, այա պէս. առք ամենասուրբ երրորդութեան և։ աստուածութեան հա։ Կամաւն աստուծոյ, եա Եղիայ կալայ զսուրբ աւետարանս, ի հալալ ըն չից իմոց, յիշատակ ինձ և ծնաւղաց իմոց, հաւրն իմոյ Ասպայհանին, և մաւրն իմոյ Համանին, և կենակիցն (այսպէս) իմոյ ֆարվարին. և որդոյ իմոյ Դաւիթին, Հեկաղին, Մարգարին, և դուստրն, իմ՝ Մարգարէտին, Իթարին, Խանաղին հարսն Արզուքանին, որդին իւր Սարուխանին. և եղբարց իմոզ Աբրահամին, Մաթէոսին, Սարգիսին և իմ կենակիցին, հաւրն իւրոյ Մաթեոսին, և մաւրն Թէվրուղին փաշին, և քվերն Շահնազին, Խանաղին, Սաօակին, Սիմին, Ուստանին. ով որ յիշատակէ զմեզ և լի բերանով աստուած ողորմի ասէ, յիշատակն նորա աւրհնութեամբն եղիցի, 3. Մատթէոսի աւետարանին վերջ (Թղ. 85ա) կայ նորոգողէն և կազմողէն տարբեր գըրչութեամբ այսպէս. Արդ յիշեցէք ի մաքրափայլ յաղօթս ձեր խոհեմ և իմաստուն մեղ սաքաւիչ (1) տէր Մխիթարն՝ որ վերստին կաղմել և նորոգել ետ սուրբ աւետարանս, և խնդրեմ ամենազօրէն յաստուծոյ որ տացէ իւրն յերկար կեանք ամէն. թվ. ՌՃԽԲ։
. Ձեռագիրս 1877 թուականէն յառաջ ստացուած էր, բայց Յանկին մէջ անցուած չէլ մինչև այդ թուականը. չի ալ գիտցուիր թէ ուստի որուն Տեռքով։ Մատեանս է Աւետարան փոքրադիր, լիակատար։ Գաղափարուած է հնագոյն օրինակէ մը, վասն զի չի պարունակեր Մարկ. ԺԶ. 9-20, Յովհ։ Ե. 4, Ե. 53-Ը. 11 համարները։ Հին գլխահամարներուն ներքև նշանակուած են, կարմբագիր, ուրիչ խոտոր համեմատութիւն ունեղող գլխահամարներ ևս. և ասոնցմէ զատ նշանակուած են - երբեմն փոքրիկ բոլորակՆերու մէջ, և երբեմն ալ առանց փակագծի,մեծկակ սևագրով տարբեր գլխահամարներ, հաւանօրէն կամ յուն. և կամ լատին բնագրին։ 1. Թղ. 1բ։ Գլուխք Մատթէոսի աւետարանին։ - Թղ. 3ա։ Համաձայնութիւն նախասացեալ գրոցս, (գլխոցս)։ 2. Թղ. 3բ։ Ամովնի աղեքսանդրացւոյ բազում աշխատութեամբ, ևն (առանց վերնագրի)։ - Թղ. 4բ-8ա։ Կանոնք տասն։ 3. Թղ. 9ա։ Մատթէոս (առանց խորագրի, այսպէս և յաջորդքն)։ Գիրք ծննդեան Յիսուսի Քրիստոսի, ևն։ - Վերջ Թղ. 85ա։ 4. Թղ. 86ա։ Նախադրութիւն Մարկոսի աւետարանին։ Աւետարանս Մարկոսի գրեալ է, ևն (ունի մեծ տարբերութիւններ տպա գրութենէն)։ Թղ. 86բ։ Գլուխք աւետարանին Մարկոսի։ - Թղ. 89ա։ Մարկոս։ Սկիզբըն աւետարանի Յիսուսի Քրիստոսի որդաոյ աստուծոյ, ևն։ - Վերջ Թղ. 115ա1։ 5. Թղ. 115բ։ Նախադրութիւն Ղուկասու աւետարանին։ Աւետարանս որ ըստ Ղուկայ գրեալ է, նոյն ինքն հաս (Ղուկաս) աշակերտ էր Պետրոսի, ևն։ - Թղ. 116ա։ Գր լուխք աւետարանին Ղուկասու։ - Թղ. 119ա։ Ղուկաս։ Քանզի բազումք յաւժարեցին, ևն։ - Թղ. 199ա1։ Հարիւր և վաթսուն ասպարիսաւ,։ - Վերջ 201բ2։ 6. Թղ. 202ա։ Ղախադրութիւն Յոհաննու աւետարանին։ Յոհաննու աւետարանն գր, րեալ է Յովհաննու, ևն։ - Թղ. 203ա։ Գըլուխք աւետարանին Յոհաննու։ - Թղ. 206ա։ Յովհաննէս (առանց խորագրի)։ Ի սկզբանէ էր բանն, ևն։ - Վերջ Թղ. 246բ2