336711անյայտ, հաւանօրէն 1305-1425ին միջոցները։
բոլորգիր միջակ, ցածադիր եւ սրանկիւնային։
16, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք. թերթահամարքն ստ. լուսանցքին կեդրոնը նշանակուած են։
թուղթ դեղնորակ հաստկեկ (կրկնաշերտ). առաջին մասը կակուղ. իսկ երկրորդը պինդ։
փայտեայ մութ կարմիր կաշիով պատած եւ անզարդ։
գրութիւնբ շատ լաւ պահուած. կողերէն առաջինը վերէն ի վար կոտրած է, թիկնամիջի կաշին ալ վերէն մաշած եւ հերձոտած։
նախկին՝ անյայտ, ձեռքէ ստացող՝ Մկրտիչ երէց, ապա Հ. Միք. Վ. Չամչեան։
չունի։
մէկ հատ միայն թռչնագիր։
մի միայն։
չկան։
մէկ հատ միայն, Թղ. 6բ, աղօտ կարմիր եւ կապոյտ՝ սպիտակ ենթակայով։
կարմիր. խրատագիրք ոմանք միայն սեւագիր են։
Թղ. 1, 2ա, 4բ, 194բ։
Թղ. 191ա։ Կայ նոտրգրով վերջին ստացողէն, այսպէս. «Յիսուսի Քրիստոսի ծառայ մեղօք ի լի Մկրտիչ էրէցս մախտեմ յիշել»։
Ձեռագիրս 1771-2ին մտած է հաւաքմանս մէջ։ Ուխտիս միաբան Հ. Միճ. Վ. Չամչեան գնած է զայն Պասրա։ Մատեանս է Մաշտոց միջակադիր, անթերի։ Նախնական բնագիրը կը պարունակէ 27 կանոն - հանդերձ մի քանի տաղերով. - կը սկսի Մկրտութեան կանոնով եւ կ'աւարտի Աղօթքով հիւանդաց. կանոն մ'ալ նորոգողէն աւելցուած է, նոտրագրով, Մաշտոցիս առջեւը ագուցուած, այն է՝ կանոն Նշանօրհնութեան։ Մաշտոցիս հիմը կազմողն թէպէտեւ հնագոյն (Ա.) Մաշտոցն է, սակայն աւելցուած են այլեւայլ ուշագրաւ խրատագրեր, ինչպէս պիտի տեսնուի ի հետեւեալն. 1. Թղ. 2բ (նոտրագրով)։ «Կանոն նշան աւրհնելոյ (խրատագիր)։ Պարտ է քահանայն նախ ընտրել կանոնօք զփեսայն եւ զհարոն, զի մի՛ լիցին ազգակից հոգեւոր թէ մարմնաւոր եւ մի աննըման միմիանց, որպէս կոյս ընդ այրոյ, կամ ընդ պոռնկի, այլ լիցի փեսայն ժԴ ամաց եւ հարսն ժԱ ամաց. եւ երստուցանեն ի վերայ արոռոյ ընցդւմ միմիանց, եւ ոչ ի ծածուկ հեթանոսաբար. եւ դիցեն ի վերայ սկտեղ առաջի փեսային մատանի եւ ապարանջան, եւ գինդ. եւ առնու քահանայն զաւրհնութեան գինին ի ձեռն, եւ մեկնեսցէ զխորհուրդ նշանին ունել ի ձեռն, եւ զխաչն զայն զոր օրինակ է քրիստօնէից, խաչփոխ առնել. զի ոչ թէ գեղջուկ իմն նորաձեւութիւն է այս, այլ ի խորհուրդ կենսաբեր աւետեացն Գաբրիէլի առ սուրբ կոյսն Մարիամ։ Եւ յորժամ վճարէ քահանայն, զի ըստ մեկնութեանն նշանին, ապա ասէ շարական. Խորհուրդն անճառ։ Եւ ասեն ողմ. Յարեւու եհար զխ։ Փոխ. Երկինք պատ։ Ընթ. յԱռակաց. Որդեակ եթէ իմաստունին (տաս) զսիրտ քո, ուրախ արասցես եւ զիմ սիրտ»։ - Թղ. 3ա։ «Դարձեալ Առակաց. Փախիր եղբայր որդեակ իմ եւ նմանեաց այծեմանց։ - Ընթ. յԵսայեա մարգր. Կանայք որ դիմեալ գայք։ - Պօղոսի առաքելոյն ի Կորընթացւոց. Որդեակ իմ գրեալ է. Ուրախ լեր ամուլ որ ոչ ծնանէիր»։ - Թղ. 3բ։ «Աւետ. ըստ Ղուկասու. Եւ յամսեանն վեցերորդի առաքեցաւ Գաբրիէլ»։ - Թղ. 4ա։ «Եւ սարկաւագն քարոզէ. Վասն ի վերուստ պահպանութեան անձանց մերոց։ [Աղօթք). Յիսուս Քրիստոս Աստուած մեր ճշմարիտ որ կամաւ Հօր եւ հաճութեամբ»։ 2. Թղ. 5ա։ Յուցակ կանոնաց։ «Նախ եւ առաջին սուրբ մկրտութիւնն (Ա.)։ - Վերջ Թղ. 5բ։ ԻԷ. Աղաւթք հիւանդի»։ 3. Թղ. 5բ։ «Երատ վասն մկրտութեան որ տղայն հիւանդ լինի եւ կամ յաւրք չլինի, պարտ է քահանայն զայնպիսին շուտով մըկըրտել, եւ յորժամ տանին ի մկրտութիւն թէ ի ճանապարհին եւ թէ ի ժամատունն մեռանի, պարտ է մկրտել, բայց հաղորդութիւն եւ երկրպագութիւն չկայ, զի մեռեալ է։ Եւ թաղեսցեն աւրինօք իբրեւ զկատարեալ տղայսն։ Ով եղբայր մի՛ երկբայիր եւ այլայլեր զխրատս։ Զի ի սրբոց կանոնաց (է) բանս։ Չէ պարտ քահանային ի ժամ մկըրտութեանն ոխս պահել այլ յորժամ լսէ ըզ մկրտութիւնն, զգուշանալ պարտ է սրբութեամբ, եւ շուտով մկրտել, զի մի՛ առանց մկրտելոյ մեռանի եւ լինի արեան պարտական. վասն զի լաւ է ոդի մի Աստուծոյ ընծայել քան զբաղում արդիւնս առնել»։ 4. Թղ. 6ա։ «Կանոն մկրտութեան» (Բովանդակն հմմտ. Ա. Մաշտ. § 18)։ Բացի բաղմաթիւ շարականներէ, սաղմոսներէ, որոնց սկղբնատողերը պարղապէս նշանակուած են, ուշագրաւ են, Թղ. 15բ-16բ, դրոշմէն վերջ՝ մկրտելոյն զգեստաւորումը, այսպէս. «Եւ ապա այրեսցէ զաւձինք հանդերձին հրով եւ զգեցուցանէ եւ ասէ. Զգեցո՛ Տէր հանդերձ փրկութեան, եւ պատմուճան ուրախութեան եւ շուրջ պատեա զգեստովս փրկութեան շնորհօք տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի։ Եւ դնէ կնկուղն ի գրլուխ. Դիր տէր սաղաւարտ փրկութեան ի գլուխ սորա, պատերազմել ընդ զօրութիւնս թշնամ(ւ)ոյն։ Եւ ապա կապէ զնարաւտն ի վիզն. Չգեցոյ տէր պարանոցի սորա զօրութիւն եւ սրբեա յամենայն աղտեղութենէ մեղաց, շնոհօք։ Զմիջացն. Շուրջ պատեսցէ կամար հաւատոյ զմէջս սրտի եւ զմտաց սորա եւ շիջուսցէ ի սմանէ զխորհուրդս աղտեղիս, եւ զօրութիւն շնորհաց քըց՝ յամենայն ժամ բնակեսցէ ի սա, շնորհ։ Ապա զգլուխ աւարտն. Ցնծասցէ անձն իմ ի Տէր, ղի իբրեւ փեսայի եդ սմա պսակ, եւ որպէս զհարսն զարդարեաց զսա։ Ապա կապեսցէ ի վերայ սպիտակ զգեստ եւ ասէ. Զդեցեալ սպիտակ գնասցէ անյաղթ առաջի աթոռոյն Աստուծոյ Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի, ժառանգ յաւիտենական կենաց այժմ եւ մի։ Ապա տա(յ) մոմ կարմիր եւ կանաչ ի ձեռն եւ ասէ. Ա՛ռ զլապտերս հաւատոյ եւ բարէգործոց, զի ի գալն երկնաւոր փեսային՝ արժանասցիս մտանել ի յառագաստն լուսոյ ի վայելել ի կեանսն յաւիտենից»։ Թղ. 17բ-18ա։ «Եւ ողջունեն ամենայն ժողովուրդքն՝ զնորընծայն, և երթան ի տունն, քահանայն աւետարանաւն եւ ժամհարաւն եւ բուրվառաւն։ Եւ ի ճանապարհին ասեն շար. Լոյս ի լուսոյ ի Հօրէ. ի լման ասա։ Եւ մտանեն ի տունն, ասեն քարոզ. Սուրբ խաչիւս։ Աղօթք. Պահպանեա։ Եւ ամէն աւր բերեն զմկրտեալն յեկեղեցին մոմով եւ ձիթով եւ խնկով։ Եւ հաղորդ(է) քահանայն զմկրտեալն ... Եւ ընդանիքն ստէպ աղօթից զութ աւրն ի բուն լինին։ Եւ յաւուրն ութերորդին ասէ քահանայն զաղօթս ի վերայ մկրտելոյն. Որք մկրտեցան եւ լուսաւորեցան»։ Թղ. 18ա։ «Իսկ զկնի է ամացն առեալ ածէ կնքահայրն՝ զմանուկն ի դուռն եկեղեցոյն։ Եւ տայ բերանով մանկանն հրաժարել ի սատանայէ, եւ հաւատալ ամենասուրբ Երրորդութիւնն։ Եւ ուսուցանէ զամենայն խորհուրդ տնօրէնութեանն Քրիստոսի, եւ հաղորդի արժանապէս։ Եւ դառնայ ի տունն իւր։ Եւ ապա տայ յարուեստ զինչ եւ կամեսցին...։ Այլ եւ այս գիտել պարտ է. զի կատարեալ հասակք ողջունեալ լինին ի ժողովըրդոցն. և արձակին ի տունս իւրեանց։ Իսկ մկրտեալն Ը աւր յեկեղեց(ւ)ոջն կացցէ.. եւ յաւուրն ութերորդի՝ վերացուցանէ քահանայն զթագն, եւ ասէ զաղօթս. Որք մկըրտեցան եւ լուսաւոր. գրած է» (ի հին Մաշտոցն)։ 5. Թղ. 19ա։ «Կանոն պսակ դնելոյ։ Յառաջն առնու քահանայն զխաչն եւ զմաշտոցն, եւ գան ի տուն հարսինն։ Եւ հանդերձ աւրհնել։ Նախ ասի շարական ԴՉ. Խաչանիշ դրոշմամբ նշանի պարագրական փառաւք պսակեալ, ի կարմրութիւն ձորձոյ ծիրանոյ, եւ ոսկեթել բեհեզոյ (խաչերով է)»։ Վերջ (Երգիս) Թղ. 19բ։ Ուր կը յաւելցուի. «Եւ ոմանք զԽորհուրդ խորին այլ ասեն. թէ կամիս ասա»։ - Թղ. 22բ։ «Քարոզ վասն պըսակի, ի դուռն եկեղեցւոյն զոր պարտ է քահանայն պատմել փեսային եւ հարսին։ Հարցումն թէ. Ձինչ է պսակն։ Պատասխանի։ Պսակն է խորհուրդ մեծ, որով աւրհնութիւն Աստուծոյ կատարեալ յինի»։ - Վերջ (Քարոզիս) Թղ. 27ա։ «Այս աւրհնութեամբն աւրհնեսցէ Քրիստոս Աստուած զփեսայն եւ զհարսն որ ոչ անցանէ եւ նմա փառք յաւիտեանս. ամէն։ Եւ ապա բերէ քահանայն ըզհարսն ի յաջ կողմն փեսային, եւ դնէ զձախ ձեռն հարսին ի յաջ ձեռն փեսային, եւ ասէ զխրատս. Աստուած որ ստեղծեաց զԱդամ ի հողէն եւ զարդարեաց զնա փառօք»։ - Թղ. 28ա։ «Եւ ասեն քահանայքն զերգս աւրհնութեան (խազերով). Ամենազօր տէր թագաւոր թագօորաց, թագօորիս մեր ըզգեցոյ հանդերձ փառաց։ Մայրըդ կենաց կոյս թագուհի Աստուածածին, ըզթագուհիս զայս զարդարեա շնորհիւ քոյին»։ - Վերջ (կանոնիս Թղ. 36բ։ (Մնացեալն հմմտ. Ա. Մաշտ. § Միայն թէ՝ Եսայեայ մարգարէութենէն առաջ կայ՝ (Թղ. 29բ). «Ընթ. յԱռակաց, Որդեակ իմոյ իմաստութեանս անսայ»։ Թղ. 32բ. Մատթէոսի աւետարանէն տարբեր հատուած մը կայ. «Եւ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զբանս զայսոսիկ, փոխեցօ»։ «Տէր Աստուած զաւրութեանց» աղօթքէն վերջ կայ հետեւեալն (Թղ. 36ա). «Եւ ապա արկանէ (քահանայն) բաժակ յաման ինչ։ Սղ. Տէր հով(ու)եսցէ զ։ Քրզ. Խնդրեսցուք։ Գ Տէր ողորմե։ Եւ ասէ. Տէր Աստուած որ զամե նայն ինչ իմաստութեամբ արարեր»։ - Թղ. 36բ։ «Եւ ապա տեառնագրէ զբաժակն եւ տայ ըմպել նոցա։ Եւ յելանելն յեկեղեց(ւ)ոյն բերէ զհարսն ի ձախ կողմն փեսա(յ)ին եւ բռնէ ձախ ձեռամբն զաչ ձեռն հարսինն. եւ ելանեն ի դուրս։ Շրկն. ԲԿ. Ով երանելիդ ամենեցուն։ Որ զերկնօոր թագաւոր։ Արեգակն արդա։ Քարոզ. Սուրբ խաչիւս։ Աղ. Պահպան։ Հայր մեր»։ 6. Թղ. 36բ։ «Կանոն պսակ վերացուցանելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 20)։ 7. Թղ. 37բ։ «Կանոն հաղորդ տալոյ»։ (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 31)։ 8. Թղ. 40բ։ «Կանոն զամենայն վախնանեալսն ի հանգիստ փոխել»։ (Հմմտ. Դ Մաշտ. § 32)։ Սակայն ունի մասնական տարբերութիւններ։ Թղ. 48բ-49ա։ «Եւ ապա աւրհնէ խաչիւ Գ. անգամ զվարշամակն այսպէս ասելով. Հոգի երեսաց մերոց տէր մեր Յիսուս Քրիստոս որ իջեր ի Հօրէ եւ եկիր յաշխարհ»։ - Թղ. 51բ։ «Աստուած հոգւոց եւ ստեղծիչ մարմնոց» Աղօթքէն ետքը ունի. «Եւ յետ այսորիկ իջուցանեն ի հանգիստն։ Եւ առեալ հող աւրհնեալ տեառնագրեն սուրբ խաչիւն Գ. անգամ եւ ասեն. Աւրհնեսցի հողս այս անուամբ Հօր եւ Որդ»։ Ապա հոս դրուած են երկու դանձեր (հմմտ. ԺԶ. Մաշտ. § 35, 36), որոնք սակայն կանոնիս հետ վերաբերութիւն չունին, այսինքն Թղ. 52բ։ «Գանձ թաղման ննջեցելոց ասա. Մինդ ի յէէն բանդ», եւ միւսն Թղ. 56ա։ «Ողբ լօ (լաւ) վասն թաղման. Ով քահանայք եւ վարդապետք»։ 9. Թղ. 65բ։ «Կանոն եւթն աւուր։ Երթան ի գերեզման եւ ասեն զԱմբիծքն ի բուն։ Շրկն. ի ձայնէն ասա։ Եւ ոմանք. Յիսուս միածին ասեն։ Սղմ. Կց. Կցեցաւ ոսկր իմ ի մարմին։ Փ. Տէր լուր աղօթից իմոց արա, Ընթ. Յես. մարգ. Այսպէս ասէ տէր. Գամ ժողովել։ Պօղոսի առաքելոյ ի Կորնթաց. Ոչ կամիմ եղբարք»։ - Թղ. 66բ-67ա։ «Ալէլուիա. Հոգի քո սուրբ եւ բարի։ Աւետ. ըստ Յոհանու. Չայս խօսեցա(յ) ընդ ձեզ»։ Թղ. 67բ։ «Քրզ. Վասն ի գիչերի։ Եւ ասէ զաղ. Տէր Աստուած յաւիտենական»։ - Թղ. 68բ։ «Շրկն. Ցաւղդ որ ի կող։ Քո անպատում խս։ Հոգ(ւ)ոցն հանգ։ Քրիստոս դըդի Աստուծոյ։ Հայր մեր որ։ Խաչակնքէ Գ անգամ որպէս ի թաղման»։ 10. Թղ. 68բ։ «Կանոն յորժամ տղայն առանց կնուք (մկրտութեան) մեռանի։ Ձէ պարտ առանց քահանայի թաղել, այլ տանին յեզեր գերեզմանացն, քահանայն ասէ զԳ փոխ Ամբիծքն ի բուն։ Եւ թաղեն խաչակնքլով Գ անգամ։ Այգ եւ եւթն չկայ»։ (Նախընթաց Մաշտոցներուն մէջ չկայ այս կանոնս)։ 11. Թղ. 69ա։ «Կանոն զամենայն վախճանեալ տղայսն յօղարկել առ Քրիստոս», եւ Այգալաց։ (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 34-35), 12. Թղ. 83բ։ «Կանոն է աւուրն (աղայաթաղին)։ Երթան ի գերեզմանն՝ եւ ասեն զԱմբիծքն ի լման։ Շրկն. ի ձայնէն։ Սղմ. Երանելիք են որ բնակեալ։ Փ. Որպէս սիրելիք են յարկ քո։ Ընթ. յԱռակաց. Արդարք յաւիտեան կացցեն։ Ընթ. յԵսայեայ մարգ Այսպէս ասէ տէր. Ահօասիկ ես դարձուցանեմ»։ - Թղ. 84բ։ «Ալէլուիա. Արդարքն որպէս։ Աւետ. Մթս. Յայնժամ ցնծացաւ Յիսուս»։ - Թղ. 85ա։ «Սրկն. քարոզէ. Վասն հրաժարելոյ անձանց։ Աղօթք. Տէր Աստուած թագաւոր յաւիտենից»։ - Թղ. 85բ։ «Շրկն. իւսին աց. Փառաց։ Քահանայք, Հոդոցն հան։ Քրիստոս քքբի Աստուծոյ։ Հայր մեր որ։ Եւ խաչակնքէ երեք անգամ զգերեզ»։ (Կանոնս նախընթաց Մաշտոցներուն մէջ 13. Թղ. 85բ։ «Կանոն հոգեհանգիստ առնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 14)։ Միայն սա սկիզբն ունի յաւելուածով «Շրկն։ ԳՁ. Որ երկայնամիտ ես տէր։ Զերծոյ զիս յորոգայթ։ Սուրբ զԱստուածածին։ Փայտ կենաց 14. Թղ. 89բ։ «Կանոն տեառնականի», (Հմմտ. Գ. Մաշտ. § 22)։ 15. Թղ. 95բ։ «Կանոն խաչ աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 21) 16. Թղ. 110բ։ «Կանոն չուր աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 29) Կանոնիս վերջն կան Թղ. 121բ։ «Գանձ ջրաւրհնեաց. Յամենայն ժամ աւրհնեմք զաւրհնեալ փրկիչդ Էմանուէլ»։ - Թղ. 123ա։ «Տաղ եւ յորդորակ գեղեցիկ. Ով զարմանալի խորհուրդս այս մեծ յայտնեալ»։ 17. Թղ. 124ա։ «Կանոն մեծի Հինգշաչորին Ոտելուային» (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 18. Թղ.137բ։ «Կանոն մեծի Հինգշաբաթին զապաշխարօղսն արձակելոյ»։ (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 38) 19. Թղ. 150բ։ «Կանովն նաւակատնեաց եկեղեց(ւ)ոյ պղծեալ տանարի եւ շարժեալ սեղանոյ, որ յանաւրինաց ոք մտեալ իցէ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 5)։ 20. Թղ. 166ա։ «Կանոն նոր դուռն հաստատելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 3)։ 21. Թղ. 166ա։ «Կանոն աւազան աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 4)։ 22. Թղ. 171բ։ «Կանոն զնկարեալ եկեղեցի աւրհնել»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 6)։ 23. Թղ. 172ա։ «Կանոն սկի եւ մաղզմա, աւրհնելոյ» (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 8)։ 24. Թղ. 172ա։ «Կանոն հանդերձեղէն աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. § 7)։ 25. Թղ. 173ա։ «Կանոն նորակերտ գըրոց»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 9)։ 26. Թղ. 173բ։ «Կանոն խունկ աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 35)։ 27. Թղ. 173բ։ «Կանոն ժամ(ա)հար աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 10)։ 28. Թղ. 174բ։ «Աւրհնութիւն հատի պատարագի»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 16)։ 29. Թղ. 178ա։ «Կանոն զարմտիս սերմանեաց եւ զշեղջս աւրհնելոյ»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 36)։ 30. Թղ. 180բ «Աղաւթք վասն երաշտութեան»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 37)։ 31. Թղ. 181բ։ «Կանոն հընձան աւրհնել»։ (Հմմտ. Ա. Մաշտ. § 36)։ նախընթաց Մաշտոցները բոլորն ալ այս եւ § 3 կանոններք է միտսին ունին, Կոս մեայն առանձին դրուած է։ 32. Թղ. 182բ։ «Կանոն խաչլուա(յ) առնելոյ»։ (Հմմտ. Դ. Մաշտ. § 12)։ 33. Թղ. 185ա։ «Կանոն պղծեալ կերակրոց. Թէ ոք ուտէ ի քրիստոնէից՝ տաճկայզեն կամ զոհից հրէից եւ հեթանոսաց։ Ասեն սղմ. Ծ. Ողորմեա ինձ Աստուած ըստ, Կց. Սիրտ սուրբ հաստատեա։ Եւ սարկաւագն քարոգէ. Վասն հիւանդաց։ Եւ ասէ զա. Տէր Աստուած հաստատեա։ Եւ սարկաւագն քարոզէ. Վասն հիւանդաց։ Եւ ասէ զա. Տէր Աստուած մեր որ սուրբ ես»։ 34. Թղ. 186ա։ «Կանոն մրգաց աւրհնելոյ։ Ասեն սղմ. Ի կարդալ իմում։ Կց. Ի պտղոյ ցորենոյ։ Եւ քարոզէ սարկաւագն Վասն բարեխառնութեան։ Եւ ասէ զաղաւթս. Աւրհնեալ ես տէր Աստուած մեր արարիչ»։ 35. Թղ. 187բ։ «Աղաւթք յորժամ հիւանդն երթան այսպէս արասցեն։ Ասեն սղմ. զերգն Եզեկիէլի մարգարէին որ է այսպէս. Ես ասացի ի վերանալ յինէն ալուքք իմոց։ Երանի որ խորհի զաղքատն։ Եւ զկնի ընթեռնուն Աւետարան Մատթէոսի. Եւ ոմն մատեաւ առ նա»։ - Թղ. 188բ։ «Սարկաւագն քարոզէ. Վասն հիւանդաց։ Եւ քահանայն ասէ զաղ. Ամենակալ Աստուած արարիչ ամենայն արարածոց»։ - Թղ. 189ա։ «Աւետ. ըստ Յովհ. Եւ յետ երկուց աւուրց ել անտի»։ - Թղ. 190ա։ «Քարոգէ. Վասն հիւանդաց եւ ամենայն վ։ Եւ քահանայն ասէ զաղաւթս. Տէր մեր գթած եւ ողորմած»։ 36. Թղ. 191բ-194ա։ Իւղաբերից աւետարանք (նոտրագրով եւ նորոգողէն աւելցուած)։ «Իւղաբերց ըստ կարգի. Առաջին Մաթէոս»։