3551617ԶԾԶ ( 1507)։ - ԴՐԻՉ անանուն աբեղայ մի, հաւանօրէն միաբան Ս. Յակոբայ վանաց։
բոլորգիր միջակ։
23, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք։
թուղթ գորշագոյն, անողորկ եւ կակուղ։
փայտեայ կաշեպատ՝ շագանակագոյն. ներսէն հասարակ կապոյտ լաթով պատեալ են։
շատ զէշ, ընդհանրապէս, եւ յատկարար 1-83, 247-250 թուղթերու մերթ արտաքին լուսանցքն, մերթ լուսանցաքղանցքն խորապէս մաշած եւ հերձոտեալ են, ինչ ինչ թուղթեր ալ կազմէն դուրս ելած են։ Ա. եւ Բ. թերթերուն կէսը մնացեր է, այսինքն կը պակսին 16-18 թուղթ։ 1 թուղթ ընդ մէջ Թղ. 6բ-7ա. 2 թուղթք ընդմէջ Թղ. 40բ-41ա. 1 թուղթ ընդմէջ Թղ. 96բ-97ա. ընդմէջ 240-247 թուղթերուն եւս քանի մը թուղթերու պակասը կը նշմաբուի, եւ կամ այդ թուղթերն կազմողին սխալմամբ վերջը զետեղուած են։ Մէկէն աւելի թուղթեր ինկած կ'երեւին ընդմէջ 79բ-80ա։ Թուղթ 51 ներքին լուսանցքի կողմէն ճեղքուած է։ Իսկ կողերը կէսէն աւելի վնասուած են, ներքին տախտակներով եւ թիկնամիջով հանդերձ։
անյայտք։
չունի։
.
եւ
չկան։ - ԽՈՐԱԴԻՐՔ կարմիր։ - Դատարկ Թղ. 30բ (կէսէն վար)։ 101ա, Թղ. 150բ (վերի կողմէն եւ երեքն ալ դիտմամբ պարապ թողուած գրչէն)։
Թղ. 6բ, 234ա, 246բ, 250ա։
Ձեռագիրս հաւանօրէն 1887-1898 միջոցը ըստացուած է եւ դրուած աւելորդ մատենից մէջ, 1909ին անցուեցաւ հաւաքմանս մէջ. չգիտցուիր սակայն տէ ոուր եւ որոու ձեռքով ստացուած է։ Մատեանս է Մաշտոց փոքրիկ եւ պակասաւոր։ 1. Թղ. 1ա։ Կանոն մկրտութեան (սկիղբն պակասաւոր)։ 2. Թղ. 7ա։ Կանոն պսակ դնելոյ (սկիզբէն պակասաւոր)։ 3. Թղ. 10բ։ «Կանոն վերացուցանելոյ մպսակն յաւուրն ձ երբորդի»։ 4. Թղ. 18բ։ «Կանոն հաղորդելոյ»։ 5. Թղ. 24ա։ «Կանովն զամենայն վախճանեալսն յուղարկել առ Քրիստոս»։ 6. Թղ. 40ա։ «Երրորդ աւուրն (Այգուց)։ 7. Թղ. 58ա։ «Կանովն յորժամ տղայ վախճանի»։ 8. Թղ. 76ա։ «Ի յերկորդումն առաւաւտուն» (Այդալաց)։ 9. Թղ. 80ա։ Կանովն ոգեհանգիստ առնելոյ» (սկիղբէն թերի)։ 10. Թղ. 83բ։ «Աւրհնութիւն աղի»։ 11. Թղ. 84ա։ «Աւրհնութիւն սեղանոյ տեառնականի»։ 12. Թղ. 85ա։ «Աւրհնութիւն հատի պատարագի»։ 13. Թղ. 89ա։ «Կանովն Տեառնական աւրհնելոյ»։ 14. Թղ. 101ա։ «Կանովն խաչ աւրհնե15. Թղ. 125բ։ «Դրուակ ի պղծել տանարի կարդայ»։ 16. Թղ. 129ա։ «Կանովն ջուր աւրհնե17. Թղ. 150բ։ «Կանոն ապաշխարող առնել եւ աւրհնել»։ 18. Թղ. 167ա։ «Կանովն ապաշխարող արձակել»։ 19. Թղ. 191։ «Կանոն մեծի Հինգշարաթի Ոտնլուային»։ 20. Թղ. 214բ։ «Քարոզ պատուիրանին»։ 21. Թղ. 224ա։ «Կանովն ժամայտուն աւրհնել, լիով կատարել»։ 22. Թղ. 234բ։ «Կանոն շեղջ եւ ենձան աւրհնել»։ 23. Թղ. 238ա։ «(Կանոն) Նոր դուռն աւրհնեայ եկեղեցւոյն դնել»։ 24. Թղ. 239ա-246ա։ «Եւղայրերից Աւեղարաներն կարդա յաղագս կիրակէից գի25. Թղ. 247ա։ Կոծ վախնանելոյն (ըսկիդրէն շատ թերի)։ 26. Թղ. 246բ։ «Ողբ ի վերայ գերեզմանին ասայ. Ով քահանայք եւ վարդապետք»։ Այս երկու ողբերուս գրչութիւնը աւելի խոչոր է եւ շատ կը տարբերի բնագրի ընդհանուր դրչութենէն, որ կարծել կու տայ թէ մէկ տարի վերջ գրուած ուրի, Մաշտոցի մը մնացորդ ըլլայ, թէպէտեւ միեւնոյն տեդը դրուած։