357522ԶՂԶ ( = 1547)։
բոլոբգիր մեծ, մաքուր եւ ընտիր. իսկ Թղ. 111ա-120բ, որ ետքէն աւելցուած են, է նոտրագիր։
101/2, իւրաքանչիւրն 12 թուղթք, ի բաց առեալ 7րդը որ 10 թուղթերէ բաղկացած է։
թուղթ՝ դեղնորակ եւ հաստ, երկու կողմէն ողորկուած։
փայտեայ կաշեպատ շագանակազոյն եւ զարդարուն, գոցելու մասով. կողերու ներսը կարմրորակ ազնիւ կերպասով պատեալ են։
ընդհանրապէս լաւ. թուղթերն իրարմէ աւելի պակաս խոնաւութենէ սեւցած եւ տեղ տեղ ալ մգլստած, յատկապէս վերի մասը. տեղ տեղ ալ տղու մը հեռքով մրոտուած է տգեղ գրչախաղերով։ Թղ. 104բ-105ա. 109բ-110ա, իրարու կպած եւ ապա գրութեան մաս մը քերծուած։ Թղ. 78 ներքին լուսանցքէն զմելիով շերտուած է։ Կողերու մետաղեայ պատեաններն եւ կոնակներն հանուած են։
նախկինը Տէր Արրահամ քահանայ, ապա այլք, վերջինը պանարմացի Յարութիւն վարդապետ։
ետեւի կողմը միայն չորս թուղթք, մընացորդք հնագոյն մեծադիր եւ երկսիւն Աւետարանի մը. կրկին ծալուած. գրուած է մեսրոպեան մեծ եւ շատ ընտիր երկարագրով։
ցանցառ են, այսինքն իւրաքանչիւր կանոնի սկիզբբ, երկագոյն են, կարմիր եւ սեւ, մեծ եւ քաջարուեստ կիտուածովք։
կարմիբ եւ սեւ երանգով քառակուսիներ են ընդհանրապէս, եւ անոնց մէջ ալ մէն մի կանոնի թուահամարբ։
եւ ՏՆԱԳԼՈՒԽՔ կարմիր են։
ամբողջ թուղթ կամ երես մանգամ չկայ, այլ միայն Թղ. 71ա, 110ա. 120բ Դ-5 տողի չափ պարապ։
Թղ. 110բ։ «Փառք անրաժանելի միասնական սուրբ Երրորդութեանն Հաւր եւ Որդ(ւ)ոյ եւ սուրբ Հող(ւ)ոյն յաւիտեանս ամէն։ Որ ետ կարողութիւն եւ անիմաստ դրչիս Գրիգոր սուտանուն քահանայի հասանել յաւարտ գրոցս որ կոչի մաշտոց որ է պայծառ սուրբ եկեղեցւոյ։ Զոր եւ ցանկացող եղեալ տէր Աբրահամ քահանայն, եւ յոյժ փափաքմամբ դըբել երետ զդի(ր)քս զայս ի հալալ հնչից իւրոց. իր դուստրն Տաւլէկին և դեռաբոյս զաւակն Մուրաթին։ Յիշատակ է սրբոյն Սարգսի զաւրավարին. անջնջելի աղատ ազատ ոչ ոք ունի իշխանութիւն դրաւելոյ կամ ծախելոյ զգիրքս։ Արդ աղաչեմ ղձեղ յիշեսջիք ի սուրը եւ արժանաւորն յաղաւթս ձեր առ Քրիստոս. եւ զամենայն մերձաւորսն իւր զկենդանիս եւ զմեռեալսն. Ամէն։ Արդ աղաչեմ զձեղ ի Քրիստոսէ վասն քաւութեան մեղաց թողութիւն յանցանաց։ Գրեցաւ սայ ի քաղաքս ի Քաւթայ։ Թվ. ՋՂԶ եըս, եմ] ել որ յիւեայն՝ յիշեալ լինայ ամէն։
Ձեռագիրս 1859ին մտած է հաւաքմանս մեջ, Յարութիւն վարդապետ Պանտրմայէն յղած է նըւէր գրատան մայրավանացս։ Մատեանս է Մաշտոց միջակադիր. հին ցանկէն ակներեւ է որ անթերի է, սակայն կը պարունակէ 14 կանոն միայն. Խաչօրհնէքով կը սկսի եւ Նոր գիրք օրհնելու կանոնով կ'աւարտի Հին բնագիրն. իսկ Ձեռնտուք առեե, ե. Պսակ վերացուցամնլու կանուււր։ ետքէն աւելցուած են. եւ են կարդաւ այս1. Թղ. 1բ։ «Կանոն խաչ աւրհնելոյ»։ 2. Թղ. 19ա։ «Կանոն յորժամ մկրտութիւն կամին առնել»։ 3. Թղ. 29բ։ « Կանոն պսակելոյ» - Թղ. 35ա։ «Պսակ վերացուցանելոյ» (միացած առաջնոյն հետ)։ 4. Թղ. 35բ։ «Կանոն հաղորդ տալոյ»։ 5. Թղ. 39բ։ «Կանոն զամենայն վախճանեալս յուղարկել առ Քրիստոս», 6. Թղ. 56բ։ «Իսկ յերկրորդում աւուրն Այգողացին երթան ի գերեզման»։ 7. Թղ. 62բ։ «Կանոն յորժամ տղա(յ) վաղճանի»։ 8. Թղ. 72։ «Յերկրորդումն աւուրն զան ի գերեզմանն»։ 9. Թղ. 75բ։ «Կանոն Ոգեհանգիստ առնելոյ վասն հոգոց ննջեցելոց»։ 10. Թղ. 79բ։ «Կանոն Աւրհնութեան սեղանոյ մատաղի ննջեցելոց ի Քրիստոս եւ սեղանոյ հատկի» (ստ. լուսց.ի վրայ՝ «Աւրհնութիւն սեղանոյ եւղանուշի եւ հատկի)։ 11. Թղ. 81ա։ «Կանոն Տեառնական աւրհ12. Թղ. 87բ։ «Կանոն խաղող աւրհնել»։ 13. Թղ. 92ա-բ։ «Կանոն հանդերձեղէն սպաս եկեղեց(ւ)ոյ աւրհնել»։ 14. Թղ. 93ա։ «Կանոն նոր գիրք աւրե15. Թղ. 93բ։ «Գանձ թաղման ննջեցելոց։ Մինդ ի յիէն» Մանվելս։ - Թղ. 97ա։ «Այս գանձէս յետեւ զողբն ալ ասէք. Ո՜վ քահանայք եւ վարդապետք աստուածաբան»։ 16. Թղ. 99ա-110ա։ Աւետարանք ուղարերից, Հանդստեան եւ Բժշկութեան։ 17. Թղ. 111ա։ «Մեղայ ամենասուրբ Երրորդութեան (խոստովանանք)»։ 18. Թղ. 113ա։ «Ձեռնտուք առնել տունն. Խորհուրդ երկնաւոր փեսային Քրիստոսի որ առ հարսնացեալ սուրբ եկեղեցի»։ - Թղ. 114բ։ «Եւ ապա երդան խորանին առջեւն եւ ասէ քահանայն զաղաւթս զայս ի վերայ գըլխոյ փեսային եւ հասինն մինչեւ շարականն վնարին. Տէր Աստուած, որ զանղոյդ եւ ըզբացորոշեալս զուգակիցս միութեամբ»։ Թղ. 116ա։ «Եւ ապա թագ կապէ եւ ասէ զաղաւթս. Յանունդ քո կենդանի Աստուած»։Թղ. 116ա։ «Եւ ապա երգեն քաղցր ձայնիւ զտաղս զայս. Ամենաղաւր Տէր թադաւոր»։ 19. Թղ. 117բ։ «Պսակ վերացուցանելոյ»։ - Վերջ Թղ. 119բ։ 20. Թղ. 120ա։ «Աղաւթք վասն երդման. Աստուած որ զմարդկային բնութիւնս»։