3911975գրէն եւ նիւթերու դասաւորումէն դատելով՝ ԺԶ դարուն է, հնագոյն թերեւս բայց ոչ նորագոյն։
բոլորգիր միջակ, մաքուր։
15. որոնցմէ ա՝ 6 թղ. բ՝ 10 թղ. գ. թ, ժբ՝ 11 թղ. Ժե՝ 13 թղ. միւսները՝ 12 թղ.։
թուղթ։
տախտակ՝ սեւ կաշեպատ անզարդ, երկու կողմէն հանուած մետաղեայ խաչերու, ինչպէս նաեւ գոցելիք կոնկելիքներու հետքերով. կըռնակի կաշին՝ յետոյ դրուած ու հաստատուն կերպով կարուած է, առջեւէն քիչ մը պատռած։ Ներսէն՝ կարմիր ներմակ զարդերով կերպաս մը կայ։
լաւ չէ պահուած. սկիզբէն մէջէն ու վերջէն ինկած թուղթեր ու թերի տեղեր ունի։ Թղ. 6-7, 16-17, 167-8.ի միջեւ թուղթեր ինկած ըլլալով՝ իմաստը թերի կը մնայ։ Թղ. 23բ24ա, 169բ-170բ գիր փորձեր են։
անյայտ։
սկիզբէն եւ վերջէն երկերկու հատ ունի, որոնք Ժ-ԺԱ. դարու մեծ երկաթագիր երկսիւն (14x 7,5) աւետարանի մը մէկ մագաղաթն է, զոր լայնութեամբ մէջտեղէն կտրած երկուքի ծալած դրած են, սիւներն ալ վնասուած են, բայց կը յաջողինք կարդալ հոն. «Հրեայքն սպանանել։ Եւ էր մերձ տաւնն Հրէից տաղաւարահաբաց...»։ Վերջին 2 կտորները... «քո տեսցեն զգործսդ քո զոր գործես. զի ոչ ոք է որ ի ծածուկ ինչ գործէ եւ խնդրէ ինքն համարձակ լինել...». վերջ. «մոլորեցուցանէ զժողովուրդն». Յովհ. Է, 1-12։ Պատառիկներուն մէկ սիւնը եւ մէկ կողմը միայն ընթեռնլի է։
իւրաքանչիւր կանոնին սկիզբը կան կարմիր գոյնով. ընդհանրապէս թռչնագրեր, հին ձեւով եւ ոնով։
Թղ. 1ա, վարդագոյն։
կարմիր են։
չկան։
չկան։ Մատեանս է Մաշտոց փոքրադիր, որ կը բովանդակէ հետեւեալ կանոնները. 1. Թղ. 1ա։ «Կանոն մկրտութեան»։ 2. Թղ. 14բ։ «Կանոն յետ Ը աւուր վերացուցանելոյ զթագն ի գլխոյ մանկանն. Որք մկրտեցան»։ ց. Թղ. 16ա, «Կանոն յորժամ Խ աւուր լինի տղայն. Տէր Աստուած մեր, որ եկիր ի փրկութիւն»։ 4. Թղ. 17ա։ Նշանօրհնէք. սկիզբէն թերի՝ թուղթի անկումով. կը սկսի «Որ ի վերայ սորա տարածեցիր» (Նշանաւ ամենայաղթ շարականով)։ 5. Թղ. 17բ։ «Կանօն պսակ դնելոյ». (Հանդերձ հարսանեաց օրհնելն է) Խաչանիշ դրոշմամբ, եւ ուրիշ շարականներով։ 6. Թղ. 19բ։ Խրատք եւ յանձնառութիւն փեսային եւ հարսին. «Եւ ընդ առաւօտն առնու քահանայն զփեսայն եւ երթան ի դուռն հարսին... Աղթ. Արարիչ և նախախնամիչ». հմմտ. ԺԳ. Մաշտ. § 64։ - Թղ. 24ա։ «Քրզ. Աղաչեսցուք։ Աղթ. Աստուած սուրբ։ Շրկ. Ամենազօր տէր թագաւոր». որուն վերջին 7 տուները յատուկ են. «Այս թագաւորս որ մըտանէ ընդ դրունս քո՝ սա նըման է Թէոդոսի թագաւորին։ Այս թագուհիս որ մըտանէ ընդ դրունս քո՝ սա նման է Աշխէն տիկնայ մեծ թագուհ(ւ)ոյն»։ - Թղ. 28ա։ «Պռօսխումէն. Աւետարանի համբուրելն՝ փեսայի եւ հարսին է»։ 7. Թղ. 38բ։ Պսակ կուսից։ - Թղ. 39ա։ «Եւ կացցեն առաջի պատարագին մինչեւ յայն տեղին որ ասէ. Սէրն ընդհանուրըս սրփռեցաւ։ Եւ երթայ քահանայն զատէ ի միմեանց։ Եւ կանգնի փեսայն. եւ կայցեն առաջի պատարագին ահիւ եւ դողութեամբ մինչեւ ասի. Քրիստոս պատարագեալ։ Եւ քահանայն կապէ զթագն ասելով. Եդիր ի գլուխ։ Զկինն պսակէ ասելով. Պսակ կատարեալ հաւատոյ եւ միաւորութեան...»։ - Թղ. 40ա։ «Շրկ. ստեղի Ուրախացիր պըսակ կուսից Տիրամայր», տ. ԺԳ. Մաշտ։ Թղ. 41բ։ «Յաւարտ շարականին՝ տայ զբաժակն եւ զշաքարն»։ 8. Թղ. 40բ։ «Կանոն թագն վերացուցանելոյ». իսկ լուսանցքի վրայ՝ կը գրէ «Ածկումն (###) պսակի». Ընթերց. Գիրք Աւետր, Աղթ. «Աստուած յաւիտենական անսկիզբն եւ անճառ որ զանզոյգն... Տէր Աստուած ամենակալ արարիչ ամենայն արարածոց ի քէն օրհնեցան»։ - Թղ. 45ա։ «Ասէ զօրհնութիւնս զայս ի վերայ գլխոց նոցա. Որ Տէրն է տերանց եւ թագաւոր թագաւորաց՝ օրհնեսցէ զթագաւորս զայս, որ տիրուհին է եւ թագուհի Ս. Աստուածածինն՝ օրհնեսցէ զթագուհիս զայս»։ 9. Թղ. 46ա։ «Խրատէ (քահանայն) զնոսա յորժամ զթագն վերացուցանէ ի գլխոց նոցա եւ ասէ. Ի սկզբանէ արար Աստրւած...»։ - Վերջ Թղ. 53բ։ «Արդ տէ՞ր ես ամենայն պատահարաց սորա։ Նոյնպէս եւ զայրն ի հարսն յանձնէ այս եղանակաւս, եւ նոքա ասեն. Տէր եմք ողորմութեամբն Աստուծոյ»։ 10. Թղ. 53բ։ «Կանոն երկրորդ ամուսնութեան պսակի. Աղթ. Տէր Աստուած մեր որ ի հրեշտակաց»։ - Թղ. 54բ։ «Աստուած մշտնջենաւոր... Տէր Աստուած մեր որ գաղտնեաց եւ ծածկութից»։ 11. Թղ. 56ա։ «Կանօն հաղորդ տալոյ. Օրէն է նախ խոստովանիլ եւ ընդ թշնամիսն հաշտիլ և պարզ մտօք զթողութիւն խնդրել»։ 12. Թղ. 61բ։ «Կանօն զամենայն վախնանեալսն յուղարկել առ Քրիստոս»։ 13. Թղ. 161ա։ «Ով եղբայր ասա ըզգանձս. Այսօր եհաս հրաման արարչէն»։ 14. Թղ. 103բ։ «Թաղման. Ինձ ամէտ կայր եւ կուման»։ 15. Թղ. 106ա։ «Կանոն երկրորդ աւուրն» (այգալաց աշխարհաթաղին)։ 16. Թղ. 114ա։ «Կանոն տղայաթաղ առնելոյ»։ - Թղ. 114բ։ «Աղթ. Փառք քեզ թագաւոր յաւիտենական Աստուած եւ արարիչ բոլորից»։ 17. Թղ. 127բ։ «Կանոն երկրորդ աւու18. Թղ. 130ա։ «Ոոր մեռելի մանկանց տղայոց. Արարիչն արարածոց մեզ բարկաց(աւ)»։ 19. Թղ. 133բ։ «Կանոն եւթն աւուրն եւ ամսոյն տարելցացն եւ ամենայն կիրակէի (լուսանցքի վրայ՝ կը յաւելու) ութօրէից և Խ օրէից»։ 20. Թղ. 138ա։ «Կանոն տեառնական օրհնելոյ»։ 21. Թղ. 146ա։ Օրհնութիւն աղի (անվերնագիր)։ 22. Թղ. 146բ։ «Օրհնութիւն սեղանոյ տեառնականի եւ հատի պատարագի»։ 23. Թղ. 147բ։ «Կանոն պղծեալ կերակրոյ եւ որ ինչ պիղծ կերեալ իցէ ի մարդկային բնութիւնս, ամենայնի օգտակար է եւ բժշկարար, սրբող եւ մաքրող. Աղթ. Տէր Աստուած մեր որ սուրբ ես եւ ի սուրբս հանգուցեալ... Տէր Աստուած մեր որ գլխաւորի առաքելոցն»։ 24. Թղ. 149ա։ «Կանոն ի վերայ երդմնահարաց. Տէր Աստուած ամենայն գոյից, որ զմարդկային բնութիւնս»։ 25. Թղ. 149բ։ «Կանոն հանդերձեղէն օրհնել ի սպաս Ս. Եկեղեցւոյ»։ 26. Թղ. 150բ։ «Կանոն նորակերտ գիրք օրհնելոյ»։ 27. Թղ. 152ա։ «Կանոն պղծեալ տանարի, դրուակ ինչ եդեալ վասն ժամանակիս։ Ասի շրկ. Ապաշխր. ի ձայնէն»։ 28. Թղ. 155ա։ «Աւետարանք Բժշկութեան կարգաւ». իւրաքանչիւրէն կը դնէ 2-3 հատ. վերջին աւետարանը թերի կը մնայ՝ քանի մը թուղթի անկումով։ 29. Թղ. 168ա։ Կանոն զսերմանիս օրհ. զշեղջ եւ զհնձան. սկիզբէն թերի՝ քանի մը թուղթի անկումով. կը սկսի «(զան)դեայս մեր եւ զանդաստանս մեր... Տէր Աստուած ամենակալ, որ ածես զամպս ի ծագաց երկրէ։